Now it has been mid-autumn and the daylight hours are clearly getting shorter.
Is there anything happening in your surrounding in the autumn night?
Here in Szczecin, there are parks and forests in many places even in the city center and its surrounding suburbs. The area where we live is about 4km away from the city center but there are modern apartments and forests side by side. Late at night sometimes we see.. not Halloween ghosts, but some groups of wild animals coming out of the forests.
At one night around 10 pm, I went out for running. As I was running in the sidewalk, I saw something like a black dot approaching me from the opposite direction in the distance. Then It became looking bigger but I could not tell what it was. I wondered it might have been a dog. But it did not have a lead or the owner which was supposed to be there. Both the animal and I came within 5 to 10 meters of each other, and then both of us stopped. Wow! It was a black boar. We exchanged a gaze for a few seconds and then I decided to cross the street and run on the other sidewalk. And the boar went into the bushes almost at the same time. It seemed to be a very peaceful silent agreement. It was so nice to see the boar from its side as it crossed the road. It would be wonderful if we humans could also give way to each like this…
Beside this case, like what I saw this evening we sometimes spot wild fox, and we could see deer suddenly jumping out of nowhere in the forest. So, Szczecin is an exciting place in some way to those who were brought up in a big city like me. I was brought up seeing all those animals at a zoo, on TV or at a movie theatre.
Czy dzieje się coś w Twoim otoczeniu w jesienną noc?
Tutaj, w Szczecinie, parki i lasy znajdują się w wielu miejscach, nawet w centrum miasta i na jego okolicznych przedmieściach. Okolica, w której mieszkamy, oddalona jest od centrum miasta o około 4 km, ale obok siebie znajdują się nowoczesne apartamenty i lasy. Późną nocą czasami widzimy.. nie duchy Halloween, ale grupy dzikich zwierząt wychodzących z lasu.
Któregoś wieczoru około 22:00 wyszedłem pobiegać. Biegnąc chodnikiem, zauważyłem w oddali coś w rodzaju czarnej kropki zbliżającej się do mnie z przeciwnego kierunku. Potem wyglądało na większe, ale nie mogłem powiedzieć, co to było. Zastanawiałem się, czy to mógł być pies. Nie było jednak tropu ani właściciela, który miał tam być. Zarówno zwierzę, jak i ja zbliżyliśmy się do siebie na odległość od 5 do 10 metrów, po czym oboje zatrzymaliśmy się. Wow! To był czarny dzik. Przez kilka sekund wymienialiśmy spojrzenia, po czym postanowiliśmy przejść na drugą stronę ulicy i pobiec drugim chodnikiem. I niemal w tym samym momencie dzik wszedł w krzaki. Wydawało się, że jest to bardzo pokojowe, ciche porozumienie. Miło było zobaczyć dzika z boku, gdy przechodził przez ulicę. Byłoby wspaniale, gdybyśmy my, ludzie, również mogli ustąpić każdemu w ten sposób…
Poza tym, tak jak to widziałem dzisiejszego wieczoru, czasami zauważaliśmy dzikiego lisa i mogliśmy zobaczyć jelenia nagle wyskakującego znikąd w lesie. Zatem Szczecin jest w pewnym sensie ekscytującym miejscem dla tych, którzy tak jak ja wychowali się w dużym mieście. Wychowywałem się, oglądając te wszystkie zwierzęta w zoo, w telewizji lub w kinie.
In the mid-June we visited Prague, Czec. I started traveling in Europe in the 90’s. Though there were more than 5 years during which I did not come to Europe, as I immigrated into Australia. Among those European destinations were Western Europe, Southern Europe and Northern Europe. So, to answer a question of why have I not been to this famous city in Czec I finally visited Prague.
Aijka says the difference between Poland and Czec is that the churches are seen as “something decorative but in Poland they are the places for worship”. This can be relevant to the fact that Prague was tourist-friendly. The tourist attractions and shops/restaurants were open later than in Poland. Catholic dominates in Poland (92% of the population) and Czec is not that religious (34% of the population are atheists). As the catholic church is strong and holds the power, probably in such a country they focus on their worship than business, tourism, entertainment, etc. In Czec I was glad that there were souvenir shops everywhere and open late.
I imagined Czec as an elegant country with rich culture as it is famous for a fine artist, Mucha. Also, Prague is known as a city full of architectural beauty. Aijka said that Czec soon surrendered at the War while Poland fought the war more (which resulted in the destructions of Polish cities). Even so, I was amazed by the well-preserved cityscape of a kind I had never seen in Poland. She said she had seen enough of Prague, however, I would like to visit some more times as staying there for 4 days was far from sufficient.
W połowie czerwca odwiedziliśmy Czeską Pragę. Zacząłem podróżować po Europie w latach 90-tych. Chociaż było ponad 5 lat, podczas których nie przyjeżdżałem do Europy, ponieważ wyemigrowałem do Australii. Wśród tych europejskich miejsc docelowych była Europa Zachodnia, Europa Południowa i Europa Północna. Tak więc, aby odpowiedzieć na pytanie, dlaczego nie byłam w tym słynnym czeskim mieście, w końcu odwiedziłam Pragę.
Aijka mówi, że różnica między Polską a Czechami polega na tym, że kościoły są postrzegane jako „coś ozdobnego, ale w Polsce są miejscami kultu”. Może to mieć związek z faktem, że Praga była przyjazna turystom. Atrakcje turystyczne i sklepy/restauracje były otwarte później niż w Polsce. W Polsce dominuje katolicyzm (92% ludności), a Czesi nie są aż tak religijni (34% ludności to ateiści). Jako, że kościół katolicki jest silny i trzyma władzę, to chyba w takim kraju skupiają się bardziej na kulcie niż na biznesie, turystyce, rozrywce itp. W Czechach cieszyłem się, że wszędzie są sklepy z pamiątkami i są otwarte do późna.
Wyobrażałem sobie Czechy jako elegancki kraj z bogatą kulturą, ponieważ słynie z dobrego artysty Muchy. Ponadto Praga jest znana jako miasto pełne architektonicznego piękna. Aijka powiedział, że Czec wkrótce poddał się wojnie, podczas gdy Polska walczyła bardziej (co spowodowało zniszczenia polskich miast). Mimo to byłem zdumiony dobrze zachowanym pejzażem miejskim, jakiego nigdy nie widziałem w Polsce. Powiedziała, że widziała już dość Pragi, jednak chciałbym odwiedzić ją jeszcze kilka razy, ponieważ pobyt tam przez 4 dni to zdecydowanie za mało.
This is the last episode of the series of blog posts about the trip to Estonia and Finland May last year. On 10th of May I moved to Helsinki from Pori, and effectively only three days or even less were left to stay there. I did my best to see what I wanted to see even by skipping the lunches.
Now I would like to look back the scenes that impressed me with the photos
It was in fact my first time to have visited Helsinki in May and I could feel “spring”.
In the past I came to Helsinki in autumn, winter and early spring so the sunrise was late. One of the purposes of this visit was to see a red sky during the sunset. I love the sky colors of Helsinki. That means not just sunset, I enjoy seeing the change of the sky till the night begins. However, the sunset time was past 9pm.
So, this time what I minded was I could not have sauna in the evening, as at the hotel the sauna closed at 10pm and I came back too late. I thought in the past I enjoyed sauna in the evening. So, during this stay I had sauna in the morning, except the first night.
Though I mentioned not having had a lunch, in fact I had something; coffee and cinnamon roll. This is for me experiencing Finland. Having meals at restaurants costs much as well, so for two lunches I had just coffee and a cinnamon roll not taking much time and saving lunch.
In the past I visited various museums in Helsinki but this time I visited only one exhibition at Museum of Finnish Architecture. The theme of the exhibition was Female architects (https://www.mfa.fi/en/about-us/press-release-long-live-wivi-lonn-exhibition/). Before the visit I had an impression that the theme was not too specific and was not sure what I could expect from this exhibition. Now it was a great that I had gone to that exhibition.
In Finland female architects became the workforce earlier than in other countries. And Aino Aalto, the wife of Alvar Aalto (if you do not know this person please read my previous blog post “The May trip to Estonia and Finland (Pori ＆Helsinki)”) was one of them. I have heard both of them played important roles as architects and designers, and the talent of Aino greatly contributed to their achievements. But of course the female architects experienced difficulties. For unknown reasons their wins in competitions were sometimes cancelled at old times.
Travelling in Finland I often feel it might be thanks to the female designers that we can comfortably use the public spaces. From the public toilets to inside the trains there are places to put or hung luggage or bags and some places are designed assuming they are used by families. I first saw the family spaces in Finnish trains. Even when we are taking commuter trains, The train tickets show the departure/arrival times and the train numbers. So, we can check them against the electric boards.
Probably the most fulfilling time during the stay was 11th May, one day after the day arrived back to Helsinki from Pori. In the morning visited Iittala (a Finnish company producing dishes and other house items) design center and shopped and saw the history of their mag cup at their design museum. Then headed for Espoo, the western part of Helsinki to see Finnish architecture. The places I visited were a modern church (Olari Church) and the campus buildings of Otaniemi University (designed by Alvar Aalto). As I know there was a lake near there I hoped to see the sunset there. Except when I was a little lost how to visit the first church (though it was located very close to the subway station), and the time after seeing the sunset it became dark and asked someone how to get to the subway station, I could move smoothly throughout the tour.
This is Orali Church with beautiful lays of natural light. As I arrived at about 4pm, I could not stay too long there. However it was enough for photo shooting. It took only 2 or 3 stops by the subway to go to Otaniemi University. In fact it was my second visit there, I wanted to tour around more than the previous time. Also, I missed the famous building (Undergraduate Center) in the campus. So, with a map on my hand I walked around again in the university campus.
I spent plenty of the time touring around the campus and thought of watching the sunset. However the daytime in May in Finland was long. Meanwhile even if I would have gone back to the city center and visit a museum, I would have been late for the sunset in turn. So, I spent two hours in the library till it was closing. The impressive Nordic natural light was casted into the reading room from the low altitude.
As the library was going to close, I started to walk towards the swamp.
I walked along the lake (or cove) called “Laajalahti”. As I walked along the lakeside, there was a birdwatching tower of the sanctuary. That was a great location for waiting for the sunset. Here is the scenery at that place.
So, I managed to see the red sunset typical in Nordic countries even a bit. Of course it can be more red but I believe the photos were not bad (see the bottom).
As we were at the birdwatching tower, perhaps all other people were watching the birds and I guess it was only me who was seeing off the sunset. When I finished seeing the sunset there was nobody left in the birdwatching tower. It was past 10 if my memory is correct. As I mentioned before, it was too late to take sauna when I got back to the hotel. Probably I will visit Helsinki in autumn or at the end of winter next time. But I had fun during this short stay in my favourite city.
It has been such a long time, a year since I visited Estonia and Finland and finally it is the end of “The trip to Estonia and Finland in May 2022. Thank you so much for those who kept waiting and reading each time with patience. Thank you for reading!
To już ostatni odcinek serii wpisów o podróży do Estonii i Finlandii w maju zeszłego roku. 10 maja przeniosłem się do Helsinek z Pori, a efektywnie pozostały mi tylko trzy dni lub nawet mniej. Zrobiłem wszystko, co w mojej mocy, aby zobaczyć to, co chciałem zobaczyć, nawet pomijając obiady.
Teraz chciałbym spojrzeć wstecz na sceny, które zrobiły na mnie wrażenie na zdjęciach
To był mój pierwszy raz, kiedy odwiedziłem Helsinki w maju i mogłem poczuć “wiosnę”.
W przeszłości przyjeżdżałem do Helsinek jesienią, zimą i wczesną wiosną, więc wschód słońca był późny. Jednym z celów tej wizyty było zobaczenie czerwonego nieba podczas zachodu słońca. Uwielbiam kolory nieba w Helsinkach. To znaczy nie tylko zachód słońca, lubię obserwować zmiany na niebie aż do rozpoczęcia nocy. Jednak czas zachodu słońca minął po 21:00.
Tym razem przeszkadzało mi to, że nie mogłem skorzystać z sauny wieczorem, ponieważ w hotelu sauna była zamykana o 22:00 i wróciłem zbyt późno. Pomyślałem, że w przeszłości lubiłem saunę wieczorem. Tak więc podczas tego pobytu korzystałem z sauny rano, z wyjątkiem pierwszej nocy.
Chociaż wspomniałem, że nie jadłem lunchu, w rzeczywistości coś zjadłem; kawa i bułka cynamonowa. To jest dla mnie doświadczanie Finlandii. Posiłki w restauracjach również kosztują dużo, więc na dwa obiady zjadłem tylko kawę i bułkę cynamonową, nie zajmując dużo czasu i oszczędzając na lunchu.
W przeszłości odwiedzałem różne muzea w Helsinkach, ale tym razem odwiedziłem tylko jedną wystawę w Muzeum Fińskiej Architektury. Tematem wystawy były Kobiety architekci (https://www.mfa.fi/en/about-us/press-release-long-live-wivi-lonn-exhibition/)). Przed wizytą miałem wrażenie, że temat nie był zbyt konkretny i nie byłem pewien, czego mogę się spodziewać po tej wystawie. Teraz było wspaniale, że wybrałam się na tę wystawę.
W Finlandii kobiety architekci stały się siłą roboczą wcześniej niż w innych krajach. Aino Aalto, żona Alvara Aalto (jeśli nie znasz tej osoby, przeczytaj mój poprzedni wpis na blogu “Majowa podróż do Estonii i Finlandii (Pori ＆ Helsinki)”), była jedną z nich. Słyszałem, że obie odegrały ważną rolę jako architektki i projektantki, a talent Aino w znacznym stopniu przyczynił się do ich osiągnięć. Ale oczywiście kobiety architekci doświadczały trudności. Z nieznanych powodów ich zwycięstwa w konkursach były czasami anulowane w dawnych czasach.
Podróżując po Finlandii, często mam wrażenie, że to dzięki kobietom projektantkom możemy wygodnie korzystać z przestrzeni publicznej. Od publicznych toalet po wnętrza pociągów są miejsca, w których można położyć lub powiesić bagaż lub torby, a niektóre miejsca są zaprojektowane z założeniem, że są używane przez rodziny. Po raz pierwszy zobaczyłem przestrzenie rodzinne w fińskich pociągach. Nawet jeśli podróżujemy pociągami podmiejskimi, bilety kolejowe pokazują godziny odjazdu/przyjazdu i numery pociągów. Możemy więc sprawdzić je na tablicach elektrycznych.
Prawdopodobnie najbardziej satysfakcjonującym czasem podczas pobytu był 11 maja, dzień po powrocie do Helsinek z Pori. Rano odwiedziliśmy centrum projektowe Iittala (fińskiej firmy produkującej naczynia i inne przedmioty do domu), zrobiliśmy zakupy i zobaczyliśmy historię ich magicznego kubka w ich muzeum designu. Następnie udałem się do Espoo, zachodniej części Helsinek, aby zobaczyć fińską architekturę. Odwiedziłem nowoczesny kościół (kościół Olari) i budynki kampusu Uniwersytetu Otaniemi (zaprojektowane przez Alvara Aalto). Ponieważ wiedziałem, że w pobliżu znajduje się jezioro, miałem nadzieję zobaczyć tam zachód słońca. Z wyjątkiem sytuacji, w której trochę się pogubiłem, jak odwiedzić pierwszy kościół (choć znajdował się bardzo blisko stacji metra), a po zachodzie słońca zrobiło się ciemno i zapytałem kogoś, jak dostać się do stacji metra, mogłem płynnie poruszać się po całej trasie.
To jest kościół Orali z pięknymi promieniami naturalnego światła. Ponieważ przyjechałem około 16:00, nie mogłem zostać tam zbyt długo. Wystarczyło to jednak na zrobienie zdjęć. Wystarczyły 2 lub 3 przystanki metrem, aby udać się na Uniwersytet Otaniemi. Ponieważ była to moja druga wizyta w tym miejscu, chciałem zwiedzić więcej niż poprzednim razem. Brakowało mi również słynnego budynku (Undergraduate Center) na terenie kampusu. Tak więc, z mapą w ręku, ponownie przeszedłem się po kampusie uniwersyteckim.
Spędziłem mnóstwo czasu na zwiedzaniu kampusu i myślałem o oglądaniu zachodu słońca. Jednak majowy dzień w Finlandii był długi. W międzyczasie, nawet gdybym wrócił do centrum miasta i odwiedził muzeum, spóźniłbym się na zachód słońca. Spędziłem więc dwie godziny w bibliotece, aż do jej zamknięcia. Imponujące nordyckie naturalne światło wpadało do czytelni z niewielkiej wysokości.
Gdy biblioteka miała się zamknąć, zacząłem iść w kierunku bagna.
Spacerowałem wzdłuż jeziora (lub zatoczki) o nazwie “Laajalahti”. Gdy szedłem wzdłuż brzegu jeziora, znajdowała się tam wieża do obserwacji ptaków. Było to świetne miejsce na oczekiwanie na zachód słońca. Oto sceneria w tym miejscu.
Udało mi się więc choć trochę zobaczyć czerwony zachód słońca typowy dla krajów nordyckich. Oczywiście może być bardziej czerwony, ale uważam, że zdjęcia nie były złe.
Ponieważ byliśmy na wieży do obserwacji ptaków, być może wszyscy inni ludzie obserwowali ptaki i chyba tylko ja oglądałem zachód słońca. Kiedy skończyłem oglądać zachód słońca, w wieży nie było już nikogo. Było po 10, jeśli dobrze pamiętam. Jak już wspomniałem, po powrocie do hotelu było już za późno na saunę. Prawdopodobnie następnym razem odwiedzę Helsinki jesienią lub pod koniec zimy. Ale dobrze się bawiłem podczas tego krótkiego pobytu w moim ulubionym mieście.
Minęło tyle czasu, rok odkąd odwiedziłem Estonię i Finlandię i wreszcie nadszedł koniec “Podróży do Estonii i Finlandii w maju 2022 roku”. Dziękuję bardzo tym, którzy czekali i czytali za każdym razem z cierpliwością. Dziękuję za przeczytanie!
As was written previously, on the second day in Pori, I visited Villa Mairea, a famous masterpiece house designed by Alvar Aalto. The departure time of 9:30am (which was a little earlier than the one I feel comfortable about) the fact coins were required for the bus (this is the rule in a small city in Finland) worried me but after all I could get on the 66 bus without a problem and arrived Villa Mairea, though I was lost the way a bit on my way. It cost 150 euro to tour in this house. I felt it pricey but joined as it was Aalto’s masterpiece architecture which was famous and probably it would be my last visit to Pori. The tour permitted the ground level only and no photography So, I doubt if that was worth 150 Euro, though the prices related to tourist tend to be high in Finland. However, the house kept the same interiors as was at the time the house was completed. And there were many natural elements such as timber materials natural light and the green plants. They created a good atmosphere. Japanese elements translated from the viewpoint of Europeans could also be seen. For example, the stone covered floor is not possible inside Japanese houses except the entrance space where we take off shoes.
I believe the Japanese tend to use materials comfortable to skin as they do not wear shoes at home. Also, they don’t want materials used for an entrance floor, for the interiors (further inside the house from the entrance). At Villa Mairea a room with stone floor was a favorite space of Maire Mrs. Gullichsen who was one of the owners of this house (this house was owned by Mr. & Mrs. Gullischsen who were great friends of Alvar Aalto. Mr. Gullichen was a business owner and Mrs. Gullischen was an artist). To my question of whether that room was treated as indoor or outdoor, the answer was “indoor”. In my idea the entrance is half outdoor as it is not where we stay relaxed and comfortable. It is true that modern Japanese interior designs place plants with green leaves (perhaps under the influence from Europe) but Villa Mairea had much more amount of such plants. So, I had an impression Villa Mairea had more consciously took in nature in the house than Japanese houses. Probably they need green tropical plants with big leaves to feel like they are in a tropical region particularly in harsh winter.
The rooms were divided with the sliding doors made of timber with glass, and of course not with paper like in Japan. Regarding the use of the timber what impressed me was the color of the material, which was red, in order to match with the color of the pine trees outside the house. I also saw the kitchen, dining room, unique refrigerator the room for the helpers. Those spaces were in some way connected to another space/room and I could have an impression of openness, functionality and modernity, particularly considering the time the house was built. What personally liked was the fact there was a narrow space to store paintings. That makes it easy to change the paintings being hung on the wall. We also change the interiors by season. Particularly the curtains and bed covers are changed 4 times in line with the season at our house. In the garden, photography was allowed. I made the way to the bus stop quickly after taking photos of dark blue tiles often used for the architecture by Aalto, the path to the sauna, and its entrance, the pool and so on. It takes 4 hours by train to Helsinki to Pori and I wished to do some sightseeing in Helsinki. So, I took the train at around 13pm.
アルバ・アアルトがよく用いた紺色のタイル//Below are navy blue tiles often used by Alvar Aalto//Poniżej granatowe kafelki często używane przez Alvara Aalto (Villa Mairea, National Pensions Institute, Main Building, Seinäjoki Civic Centre)
Tak jak pisałem wcześniej, drugiego dnia w Pori odwiedziłem Villa Mairea, słynny dom arcydzieła zaprojektowany przez Alvara Aalto. Godzina odjazdu 9:30 (czyli trochę wcześniej niż ta, która mi odpowiada) fakt, że do autobusu potrzebne były monety (taka jest zasada w małym mieście w Finlandii) martwił mnie, ale mimo wszystko mogłem wsiąść autobusem 66 bez problemu dojechałem do Villa Mairea, choć po drodze trochę się zgubiłem. Zwiedzanie tego domu kosztowało 150 euro. Czułem, że to drogie, ale dołączyłem, ponieważ była to arcydzieło architektury Aalto, które było słynne i prawdopodobnie byłaby to moja ostatnia wizyta w Pori. Wycieczka zezwalała tylko na parter i bez fotografowania. Wątpię więc, czy to było warte 150 euro, chociaż ceny związane z turystami są w Finlandii wysokie. Dom zachował jednak te same wnętrza, jakie były w momencie ukończenia budowy. I było wiele naturalnych elementów, takich jak drewno, naturalne światło i zielone rośliny. Stworzyli miłą atmosferę. Widoczne były również wpływy japońskie z punktu widzenia Europejczyków. Na przykład kamienna podłoga nie jest możliwa w japońskich domach, z wyjątkiem przestrzeni wejściowej, w której zdejmujemy buty.
Wydaje mi się, że Japończycy mają tendencję do używania materiałów wygodnych dla skóry, ponieważ w domu nie noszą butów. Nie chcą też materiałów użytych na podłogę wejściową, do wnętrz (dalej wewnątrz domu od wejścia). W Villa Mairea pokój z kamienną podłogą był ulubionym miejscem Maire, pani Gullichsen, która była jedną z właścicielek tego domu (dom ten należał do państwa Gullischsenów, którzy byli wielkimi przyjaciółmi Alvara Aalto. Pan Gullichen był właściciel firmy, a pani Gullischen była artystką). Na moje pytanie, czy ten pokój był traktowany jako wewnętrzny czy zewnętrzny, odpowiedź brzmiała „wewnątrz”. Moim zdaniem wejście jest w połowie na zewnątrz, ponieważ nie jest to miejsce, w którym jesteśmy zrelaksowani i wygodni. To był jeden z punktów, który uświadomiłem sobie w związku z nie-japońskimi elementami tego domu.
<<Ucz się japońskiego online//Learn Japanese online>> Co prawda w nowoczesnych japońskich projektach wnętrz umieszcza się rośliny o zielonych liściach (być może pod wpływem Europy), ale Villa Mairea miała znacznie więcej takich roślin. Odniosłem więc wrażenie, że Villa Mairea bardziej świadomie przyjęła naturę w domu niż domy japońskie. Prawdopodobnie potrzebują zielonych roślin tropikalnych z dużymi liśćmi, aby poczuć się jak w tropikalnym regionie, szczególnie w surową zimę.
Pomieszczenia podzielone były przesuwanymi drzwiami wykonanymi z drewna ze szkłem i oczywiście nie z papieru jak w Japonii. Jeśli chodzi o użycie drewna, to, co zrobiło na mnie wrażenie, to kolor materiału, który był czerwony, aby dopasować się do koloru sosen na zewnątrz domu. Widziałem też kuchnię, jadalnię, wyjątkową lodówkę, pomieszczenie dla pomocników. Te przestrzenie były w jakiś sposób połączone z inną przestrzenią/pokojem i można było odnieść wrażenie otwartości, funkcjonalności i nowoczesności, szczególnie biorąc pod uwagę czas powstania domu. To, co osobiście mi się podobało, to fakt, że była tam wąska przestrzeń do przechowywania obrazów. Ułatwia to wymianę obrazów wiszących na ścianie. Wnętrza zmieniamy również sezonowo. W szczególności zasłony i narzuty na łóżka są zmieniane 4 razy zgodnie z porą roku w naszym domu.
W ogrodzie wolno było fotografować. Szybko dotarłem na przystanek autobusowy po zrobieniu zdjęć ciemnoniebieskich płytek często używanych w architekturze przez Aalto, ścieżki do sauny i jej wejścia, basenu i tak dalej. Podróż pociągiem z Helsinek do Pori zajmuje 4 godziny, a ja chciałem trochę pozwiedzać Helsinki. Wsiadłam więc do pociągu około godziny 13:00.
We went to three destinations in May and June, visiting 4 cities, and another place was Ajka’s friends’ house at the entrance of a forest in Nowa Sól. Due to Covid, the hotels were mostly closed so we stayed at only one hotel.
Toruń
What I had imagined about Toruń was historical cityscape and gingerbread found at Polish supermarkets as seen in the photo below.
We met Ajka’s friends at Toruń Cetral station. They guided us in the city after 7 minutes of driving. In my impression, the Toruń city had a mixture of nicely renovated buildings and those partly broken. Also I saw decorations in some places. With the base of the city built in 13th century, Toruń is called one of 7 wonders of Poalnd or most beautiful cities in Poland. The city miraculously avoided the destruction by the war and now it is a UNESCO World Heritage Site. We visited a square in the center of the city and defensive wall. And when it became dark they guided us to ”Panorama of Toruń” where the entire city could be viewed from across the river. That was a very beautiful place. The water was shining with the lights from the city. In that evening we cooked sushi and had a home party.
On the following day, we just took a walk for a few hours. We didn’t see a tourism facility open . But on the following day we did eat the gingerbread of Toruń and found it is fantastic and the flavors, tastes (both gingerbread and chocolate) and overall quality different from from those in the supermarkets.
Nowa Sól & Zielona Góra
We visited Ajka’s friends at Nowa Sól and a refurbished medieval town, Zielona Góra between the 22nd and 23rd of May. Despite that it was the Polish labor day holiday, all the hotels were closed due to the pandemic. So her friends let us stay as they were having a house warming party.
The house was far away from the city, one hour or more by car and at the entrance of a forest. The internet connection was not well established. Taking a walk in the forest and took photos of us for the commemoration of our meeting. The weather was changeable and suddenly we were hit by a shower or two. Even so, we enjoyed the beauty of the nature, lilac flowers, a pine forest and the scenery of the lake. They made me feel we were in Northern Europe. When the evening approached and it became colder they started burning firewood in the fireplace, which was a bit of surprise as it was already the middle of May. I could say this was also something typically happens in Northern Europe.
There is an inland town called Zielona Góra about 25km from Nowa Sól and about 250km from Szczecin. According to archives, the residents began to live there in the 13th century. Then, as is typical in Poland, after the rules by Germans and Soviet nowadays the town was refurbished to have historical streets that attracts tourists. There are decorations in many places that suggest the history of its wine production. We stayed just 3 hours or so but enjoyed the townscape and the atmosphere. On that day because of a religious festival most of the facilities were closed, yet still it was good we came there.
Malbork Castle and Gdańsk
At a weekend in the early June we visited Malbork Castle and Gdańsk to celebrate the birthday of Ajka. The castle is located in Northern Poland and it takes about 30 to 40 hours by train to the north from Gdańsk (about 60km). From Szczecin it takes about 5 hours when the service operates normally (about 350km) to the north east (Note: Polish trains are not as fast as Japanese Shinkansen that takes us to this distance in 90mins, and Ajka says in Poland technical problems occur more and more often than before ). So, I will write about the castle. Malbork Castle is a 13th Century castle and has been designated as a UNESCO World Heritage Site. After the trip I knew that is the largest castle in the world.
We stayed at Malbork for 2 nights, and joined the two different tours of the castle. The castle tours were well worth joining. We saw the architecture, the decorations, the courtyard, the stained glass windows, etc. The Day 2 was especially demanding with a lot of ups and downs of the stairs but we were well satisfied. While in the tour Ajka was obsessed with taking photos of her pig soft toy and so I was with photography of architecture. So, we were a bit weird tour guests. You can see her collection of pig photos here.
At dusk we went to see the the castle and the river near it and took photos. The frogs’ chorus sounded everywhere and that created a unique atmosphere.
The café/restaurant we visited on the second day was also nice. We had a vegan pizza and chocolate cake. The shop had cozy interiors that made us sit and relax for some time.
On the third day we paid a short visit to Gdansk for a few hours. Gdańsk is my favorite city. As we saw before, it showed us a stunning medieval cityscape. It is so beautiful that I personally would like to call it “Florence in Poland”. I wonder why this city is not one of the “Seven (or Eight) Wonder of Poland“.
We visited a historical museum (Artus Court) and St. Bridget Church with amber decorations in the altar . At the historical museum we could find out the past prosperity of this city. Also the altar with abundant use of amber was spectacular. We wished to stay some more time but we had to catch the train to go home. Our train was unfortunately delayed for 2 hours. So, the railway operation was not as usual or as supposed to be. The distance which can be reached by Shinkansen in 90 minutes took 7 hours (you can compare the time taken by the fastest public transport between Tokyo and Nagoya and that of Szczecin and Gdańsk)…oh well… I feel as if I lived in a huge country , where it takes endless time to go anywhere…
W maju i czerwcu pojechaliśmy do trzech destynacji, zwiedzając 4 miasta, a kolejnym miejscem był dom przyjaciół Ajki przy wejściu do lasu w Nowej Soli. . Biegać To, co wyobrażałam sobie w Toruniu, to historyczny pejzaż miejski i pierniki znalezione w polskich supermarketach, jak widać na zdjęciach.
Koleżanki Ajki spotkaliśmy na Dworcu Centralnym Toruń. Oprowadzili nas po mieście po 7 minutach jazdy. W moim odczuciu miasto Toruń miało mieszankę ładnie odrestaurowanych budynków i tych częściowo zniszczonych. Widziałem też dekoracje w niektórych miejscach. Miasto cudem uniknęło zniszczeń wojennych i obecnie znajduje się na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO Odwiedziliśmy plac u podnóża miasta zbudowanego w XIII wieku, Toruń nazywany jest jednym z 7 cudów Polski lub najpiękniejszych miast w Polsce. A gdy zrobiło się ciemno, zaprowadzili nas do “Panoramy Toruń”, skąd można było oglądać całe miasto zza rzeki. To było bardzo piękne miejsce. Woda lśniła światłami miasta. Tego wieczoru ugotowaliśmy sushi i miał domową imprezę.
Odwiedziliśmy przyjaciół Ajki w Nowej Soli i odnowione średniowieczne miasto Zieloną Górę.Mimo że był Święto Pracy, wszystkie hotele były zamknięte z powodu pandemii, w odpowiednim czasie jej znajomi urządzali ocieplenie. zostań w ich domu.
Następnego dnia po prostu wybraliśmy się na kilkugodzinny spacer. Nie widzieliśmy otwartego obiektu turystycznego. Ale następnego dnia jedliśmy toruńskie pierniki i okazało się, że są fantastyczne, a smaki, smaki (zarówno piernikowe, jak i czekoladowe) i ogólna jakość różnią się od tych w supermarketach.
Odwiedziliśmy dom znajomych Ajki i odnowione średniowieczne miasto Zieloną Górę w dniach 22-23 maja.Mimo, że było to polskie święto pracy, wszystkie hotele były zamknięte z powodu pandemii, więc jej znajomi pozwolili nam zostać jak urządzali przyjęcie na ocieplenie domu.
Połączenie internetowe nie było dobrze nawiązane Poszedłem na spacer po lesie i zrobiłem nam zdjęcia na pamiątkę naszego spotkania Połączenie internetowe nie było dobrze nawiązane Dom był daleko od miasta, godzinę lub więcej samochodem i przy wejściu do lasu pogoda była zmienna i nagle uderzył nas prysznic lub dwa. Mimo to cieszyliśmy się pięknem przyrody, kwiatami bzu, sosnowym lasem i scenerią jeziora. byli w Europie Północnej.Gdy nadszedł wieczór i zrobiło się chłodniej, zaczęli palić drewno opałowe w kominku, co było sporym zaskoczeniem, bo była już połowa maja.Mógłbym powiedzieć, że to też typowo dzieje się w Europie Północnej.
Około 25 km od Nowej Soli i około 250 km od Szczecina znajduje się śródlądowa Zielona Góra, w której według archiwów mieszkańcy zaczęli mieszkać w XIII w. Wtedy, jak to jest w Polsce, na zasadach dzisiejszych Niemców i Sowietów Miasteczko zostało odnowione, aby mieć historyczne ulice, które przyciągają turystów. W wielu miejscach są dekoracje, które sugerują historię produkcji wina. Zostaliśmy tylko 3 godziny, ale cieszyliśmy się krajobrazem i atmosferą. Tego dnia z powodu święta religijnego większość obiektów była zamknięta, ale i tak dobrze, że tam przyjechaliśmy. Zamek w Malborku i Gdańsk
W weekend na początku czerwca odwiedziliśmy Zamek w Malborku i Gdańsk z okazji urodzin Ajki. Zamek znajduje się w północnej Polsce, a podróż pociągiem na północ od Gdańska (około 60 km) zajmuje około 30 do 40 godzin. Ze Szczecina jedzie się około 5 godzin, gdy usługa kursuje normalnie (około 350km) na północny wschód (Uwaga: polskie pociągi nie jeżdżą tak szybko jak japońskie Shinkansen, który dowozi nas na tę odległość w 90 minut, a Ajka mówi, że w Polsce występują problemy techniczne więcej i częściej niż wcześniej). Więc napiszę o zamku. Zamek w Malborku to XIII-wieczny zamek, wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Po wycieczce wiedziałem, że jest to największy zamek na świecie.
Po wycieczce wiedziałam, że jest to największy zamek na świecie. Zatrzymaliśmy się w Malborku na 2 noce i dołączyliśmy do dwóch różnych wycieczek po zamku. Warto dołączyć do wycieczek po zamku. Widzieliśmy architekturę, dekoracje, dziedziniec, witraże itp. Dzień 2 był szczególnie wymagający z wieloma wzlotami i upadkami schodów, ale byliśmy bardzo zadowoleni. Podczas wycieczki Ajka miała obsesję na punkcie robienia zdjęć swojej pluszowej śwince, więc ja zajmowałem się fotografią architektury. Więc byliśmy trochę dziwnymi gośćmi wycieczki. Możesz zobaczyć jej kolekcję zdjęć świń tutaj.
O zmierzchu poszliśmy obejrzeć zamek i rzekę w jego pobliżu oraz zrobić zdjęcia. Wszędzie rozbrzmiewał chór żab, co stworzyło niepowtarzalną atmosferę. Kawiarnia / restauracja, którą odwiedziliśmy drugiego dnia, również była miła. Mieliśmy wegańską pizzę i ciasto czekoladowe. Sklep miał przytulne wnętrza, dzięki którym mogliśmy posiedzieć i odpocząć przez jakiś czas.
Trzeciego dnia złożyliśmy krótką kilkugodzinną wizytę w Gdańsku. Gdańsk to moje ulubione miasto. Jak widzieliśmy wcześniej, pokazał nam oszałamiający średniowieczny pejzaż miejski. Jest tak piękna, że osobiście chciałbym ją nazwać „Florencja w Polsce”. Zastanawiam się, dlaczego to miasto nie jest jednym z „siedmiu (lub ośmiu) cudów Polski”.
Zwiedziliśmy muzeum historyczne (Dwór Artusa) oraz kościół św. Brygidy z bursztynowymi zdobieniami w ołtarzu. W muzeum historycznym mogliśmy zapoznać się z minioną świetnością tego miasta. Spektakularny był także ołtarz z obfitym użyciem bursztynu. Chcieliśmy zostać dłużej, ale musieliśmy złapać pociąg, żeby wrócić do domu. Nasz pociąg był niestety opóźniony o 2 godziny. Operacja kolejowa nie przebiegała więc tak zwykle, jak powinna. Dystans, na który można pokonać Shinkansen w 90 minut, zajął 7 godzin… no cóż… Czuję się jakbym żył w ogromnym kraju, gdzie dojazd w dowolne miejsce zajmuje nieskończenie wiele czasu…
私達の旅の写真をインスタグラムでもっと見ることができます。下のロゴをクリック！
You may visit my instagram to see more of the photographs taken during our trips. Click the logo below!
Możesz odwiedzić mój instagram, aby zobaczyć więcej zdjęć zrobionych podczas naszych podróży. Kliknij logo poniżej!
This post is another episode to look back on the life events in my life in Australia. The last episode is “The difficult time in Australia (2)”.
I couldn’t see any hope in my career life in Melbourne, which lacked consistency, and decided to relocate to Sydney. The population of Sydney is 5.2 million and does not far outnumber Melbourne’s 4.9 million. However, we find many big Japanese companies in Sydney.
Before writing about Sydney I would like to write about a bit of good experience in the last two years in Melbourne. I became enjoying my time at a library. I found myself interested in interior books and took a corresponding course in interior decorations. I dreamed of living at a luxury house as seen in those books. That was the time to forget the worries abut the future. And during that time I learned how to make a perspective drawing, and pencil drawing became my hobby.
Just relocating to Sydney didn’t change my situation immediately for the better. But the area I lived, Bondi Junction of Sydney East was somehow urban perhaps because of nicely built streets and the shopping centers. That made me feel better. Soon after the relocation I shared the house with Europeans and generally enjoyed living. Then, I moved to Potts Point where I lived for a long time.
It was 2007 when I got a translation job. I translated any objects on maps of the land and the sea such as the names of ocean, mountains, buildings, rocks, railways, roads, etc. That covered all over Japan including remote islands. Also, though the work might not have been common translation work, I became able to describe my work experience of translation in my CV. In Australia it is important to show work experience on CV. It was difficult to move to Australia when I was 27 and not having any work experience in Australia. And it was impossible to apply to junior roles at that age. This assignment lasted from February to November. As I worked from 7am to 17pm or later, despite the low payment I earned much and became able to take a trip to Europe which I missed. That was the first trip in 9 years as the previous trip was in 1998. I decided to visit Amsterdam and London which came up to my mind first.
This trip had another aim, that was to find a partner in Europe. Unfortunately that was not easy to achieve. So I came back to Australia not being able to meet the right person. However I had one great thing happened after I came back from Europe following year (2008). I got a job which lasted long. The content of the assignment was to check the quality of the translated English texts on software manuals. My performance of those assignments reduced the errors of the company and that resulted in stable work.
Till that time I had not had much good performance at work. So that was great professional experience for me as it reduced my vague uncertainty about the future of my profession.
Ten post to kolejny odcinek, w którym spojrzę wstecz na wydarzenia z mojego życia w Australii. Ostatni odcinek to „Trudne czasy w Australii (2)”.
Nie widziałem żadnej nadziei w moim życiu zawodowym w Melbourne, któremu brakowało spójności i zdecydowałem się przenieść do Sydney. Populacja Sydney wynosi 5,2 miliona i niewiele przewyższa 4,9 miliona w Melbourne. Jednak w Sydney znajduje się wiele dużych japońskich firm. Zanim zacznę pisać o Sydney, chciałbym napisać o kilku dobrych doświadczeniach z ostatnich dwóch lat w Melbourne. Cieszyłem się czasem spędzonym w bibliotece. Zainteresowałem się książkami o wystroju wnętrz i przeszedłem odpowiedni kurs w tym temacie. Marzyłem o życiu w luksusowym domu, takim jak te książki. To był czas, kiedy zapomniałem o troskach o przyszłość. I w tym czasie nauczyłem się rysować perspektywicznie, a rysunek ołówkiem stał się moim hobby. Przeprowadzka do Sydney nie zmieniła od razu mojej sytuacji na lepsze. Ale obszar, w którym mieszkałem, Bondi Junction w Sydney East, był zdecydowanie miejski, być może ze względu na ładnie zabudowane ulice i centra handlowe. Poczułem się lepiej. Wkrótce po przeprowadzce dzieliłem dom z Europejczykami i ogólnie cieszyłem się życiem. Następnie przeniosłem się do Potts Point, gdzie mieszkałem przez długi czas.
<<Zarabiaj Tutaj Darmową Gotówkę!>> Był rok 2007, kiedy dostałem pracę tłumacza. Tłumaczyłem wszelkie obiekty na mapach lądów i mórz, takie jak nazwy oceanów, gór, budynków, skał, linii kolejowych, dróg itp. To obejmowało całą Japonię, w tym odległe wyspy. Poza tym, chociaż praca ta nie była typową pracą tłumaczeniową, mogłem wpisać swoje doświadczenie zawodowe w tłumaczeniu w moim CV. W Australii ważne jest, aby w CV przedstawiać doświadczenie zawodowe. Trudno było przenieść się do Australii, gdy miałem 27 lat i nie miałem żadnego doświadczenia zawodowego tam. W tym wieku nie mogłem już aplikować na stanowiska dla juniorów. Zajęcie to trwało od lutego do listopada. Pracując od 7:00 do 17:00 lub dłużej, dużo zarobiłem i mogłem wybrać się na wycieczkę do Europy, za którą tęskniłem. To była pierwsza podróż od 9 lat, tak jak poprzednia w 1998 roku. Postanowiłem odwiedzić Amsterdam i Londyn, co przyszło mi do głowy jako pierwsze. Wyjazd miał też inny cel, a mianowicie znalezienie partnerki w Europie. Niestety nie było to łatwe do osiągnięcia. Więc wróciłem do Australii nie mogąc spotkać odpowiedniej osoby. Jednak po moim powrocie z Europy w następnym roku (2008) wydarzyła się jedna wielka rzecz. Dostałem pracę, która trwała długo. Zadanie polegało na sprawdzeniu jakości przetłumaczonych na japoński angielskich tekstów podręczników oprogramowania. Wykonywanie tych zleceń zmniejszyło ilość błędów firmy i zaowocowało stabilnością pracy. Do tej pory nie miałem zbyt dobrych wyników w pracy. Było to więc dla mnie wspaniałe doświadczenie zawodowe, ponieważ zmniejszyło moją niejasną pewność co do przyszłości mojego zawodu.
インコグニートの「Can’t get out of my head」, 「People at the top」, 「Morning sun」で、以下がその動画です。
Can’t get out of my head
People at the top
Morning sun
Victoria street Richmond, Melbourne (from Wikipedia photo taken by Ruperthetherton)
This blog post is another episode of “The difficult times in Australia” series. Although I managed to have had the permanent visa granted, as I found that teaching profession did not suit me during the teaching course of La Trobe University. It was only during the 3 months position and a casual position for a primary school when I worked as a teacher. After that I started looking for other kind of jobs. However, it was hard to find a stable job.
I was turning my 30’s so I couldn’t get a junior position and at the same time I did not have a working experience in Australia. And as is widely known in Australia, if the job seeker’s name on their resume is an Anglo-Saxon name, then that would be an advantage in employment.
We come across such a statement by a company as “We shall not discriminate against any employee on the basis of nationality, race, religion, age, gender, physical or mental disability”, but I would doubt it in Australia
In this situation, naturally I have started looking for jobs which requires an ability in Japanese language. Still the situation was severe, so I even worked as a delivery staff of the local newspaper. I also took computer courses, and applied for a variety of jobs including shop assistant, call center staff, and a writer. It was hard to get such positions but there were some times my writing skills such as resume writing were well received. Yet, I had feeling that there should be a potential position which match my skill. After consulting with my parents, I have decided to relocate to Sydney. Eventually this lead to the current profession as a translator.
Now in my blog posts I often write about something serious in my life. And I would like to incorporate entertainment elements into the blog.
So, I list the tunes which cheered me up at that time. They were “Can’t get out of my head”, “People at the top”, “Morning sun” and below is the videos of them
Can’t get out of my head
People at the top
Morning sun
Ten post na blogu to kolejny odcinek serii „Trudne czasy w Australii”. Chociaż udało mi się uzyskać stałą wizę, podczas zajęć dydaktycznych na Uniwersytecie La Trobe, okazało się, że zawód nauczyciela mi nie odpowiadał. Tylko trzy miesiące pracowałem przypadkowo w szkole podstawowej jako nauczyciel. Potem zacząłem szukać innej pracy. Trudno było jednak znaleźć stabilną pracę. Skończyłem 30 lat, więc nie mogłem dostać stanowiska dla młodych osób, a jednocześnie nie miałem doświadczenia zawodowego w Australii. I jak powszechnie wiadomo w Australii, jeśli nazwisko osoby poszukującej pracy w ich życiorysie jest imieniem anglosaskim, to działa to na korzyść w zdobyciu zatrudnienia. Natrafiamy na takie oświadczenie firmy: „Nie będziemy dyskryminować żadnego pracownika ze względu na narodowość, rasę, religię, wiek, płeć, niepełnosprawność fizyczną lub umysłową”, ale wątpiłbym w to w Australii W tej sytuacji naturalnie zacząłem szukać pracy wymagającej znajomości języka japońskiego. Sytuacja była nadal ciężka, więc nawet pracowałem jako pracownik lokalnej gazety. Brałem także udział w kursach komputerowych i aplikowałem na różne stanowiska, w tym na sprzedawcę, personel call center i pisarza. Trudno było zdobyć takie stanowiska, ale były chwile, kiedy moje umiejętności pisania, takie jak pisanie życiorysów, były dobrze odbierane. Miałem jednak wrażenie, że powinno istnieć jakieś stanowisko, które pasowało do moich umiejętności. Po konsultacji z rodzicami postanowiłem przeprowadzić się do Sydney. Ostatecznie doprowadziło to do obecnego zawodu tłumacza. Teraz w moich postach często piszę o czymś poważnym w moim życiu. A chciałbym włączyć do bloga elementy rozrywkowe.
Teraz wymieniam melodie, które mnie wtedy rozweselały. Były to “Can’t get out of my head”, “People at the top”, “Morning sun” poniżej są ich teledyski:
If you are learning Japanese you may not feel nowadays the need to take a paid language course or purchase a book thanks to free app and similar services.
I also learn Polish online for free, but I do feel the need to read a grammar book or take a paid course to learn a language systematically. For example of you talk about past, present and future events, without grammatical rules you may not be able to express yourself.
Here I would like to recommend a book to learn Japanese grammar and a course with free trial. Please find them out by clicking the image below:
Jeśli uczysz się japońskiego, w dzisiejszych czasach możesz nie odczuwać potrzeby podjęcia płatnego kursu językowego lub zakupu książki dzięki bezpłatnej aplikacji i podobnym usługom.
Uczę się również polskiego online za darmo, ale czuję potrzebę czytania książki gramatycznej lub uczestnictwa w płatnym kursie, aby systematycznie uczyć się języka. Na przykład mówisz o przeszłych, obecnych i przyszłych wydarzeniach, bez reguł gramatycznych możesz nie być w stanie wyrazić siebie.
Tutaj chciałbym polecić książkę do nauki gramatyki japońskiej i kurs z bezpłatnym okresem próbnym. Znajdź je, klikając obraz poniżej:
Some of the readers of this blog may be interested in Japanese cuisines or would like to cook them. For those people I would like to recommend the following books:
ポーランド語を学習されたい方がいましたら、こちらです。Here are books for you if you would like to learn Polish
It’s been two years and a few months since I arrived in Poland. There have been things that surprised me and that didn’t surprised me. I know the fact that Polish are loud and are do not as much consider as Japanese the feelings of their neighbors, and that car driver may not stop before the pedestrian crossing or not too often give ways to others. Those can be observed in Australia as well.
I experience the first surprising matter a few months after arriving in Poland. We were lack of the toilet paper on the distant trains and at some public toilets. So, now I make it a rule to take a box of tissue paper, and a wallet with soap and disinfectant when I go out. A box of tissue papers are useful even when visiting another country. At a hotel often we find toilet paper is not sufficiently supplied and late at night the reception may be closed.
And then the second special incident occurred last month. When got up in the morning we didn’t see water running well. After a while the water stopped. 😢 I was unhappy as the water stopped without any prior notice. The water didn’t run again after several hours. Finally the night came. Aijka said in our neighborhood we had had failure of water piping, and she found a large hole on the ground. As I am a Japanese and Japan is a country with a lot of rain fall we take water for granted. Many of us take a bath with plenty of warm water, relaxed, remove the fatigue and get refreshed. At the restaurants water and ice are free, and we are offered a hot wet towel to clean hands as well. At night we still didn’t have water. Although I bought bottles of water at the supermarket, we couldn’t stand without taking the shower, so we visited Aijka’s parents to take shower. On our way back we talk about what would be going on with the water. My prediction was we would not have water till the following day and we would need to prepare a household water tank from a water cart. Fortunately the water was running when we came back home.
I wonder what surprise is waiting for me. What we can do is to live in a modern and well -equipped apartment close to the city center and a good quality supermarket. In my opinion if we live away from the city, naturally our infrastructure would be worse than the city. Therefore, we would be vulnerable to a natural disaster. In Australia, if we live near a forest our house could be burned down, and in the regional area we are get a directly impact from drought. In Australia, like those in Poland the people prefer to live close to the nature. If they live close to the sea, they could suffer from sinking of the ground, flood or high wave. As a matter of fact I lived in the city area of Australia for 18 years, and I’d never faced a natural disaster. If we live in a quality apartment away from the water, we should be free of such worries. We are now looking for a new apartment. I would like to live at a relatively high apartment and enjoy looking down the scenery.
It’s been two years and a few months since I arrived in Poland. There have been things that surprised me and that didn’t surprised me. I know the fact that Polish are loud and are do not as much consider as Japanese the feelings of their neighbors, and that car driver may not stop before the pedestrian crossing or not too often give ways to others. Those can be observed in Australia as well.
I experience the first surprising matters a few months after arriving in Poland. We were lack of the toilet paper on the distant trains and at some public toilets. So, now I make it a rule to take a box of tissue paper, and a wallet with soap and disinfectant when I go out. A box of tissue papers are useful even when visiting another country. At a hotel often we find toilet paper is not sufficiently supplied and late at night the reception may be closed.
And then the second special incident occurred last month. When got up in the morning we didn’t see water running well. After a while the water stopped. 😢 I was unhappy as the water stopped without any prior notice. The water didn’t run again after several hours. Finally the night came. Aijka said in our neighborhood we had had failure of water piping, and she found a large hole on the ground. As I am a Japanese and Japan is a country with a lot of rain fall we take water for granted. Many of us take a bath with plenty of warm water, relaxed, remove the fatigue and get refreshed. At the restaurants water and ice are free, and we are offered a hot wet towel to clean hands as well. At night we still didn’t have water. Although I bought bottles of water at the supermarket, we couldn’t stand without taking the shower, so we visited Aijka’s parents to take shower. On our way back we talk about what would be going on with the water. My prediction was we would not have water till the following day and we would need to prepare a household water tank from a water cart. Fortunately the water was running when we came back home.
I wonder what surprise is waiting for me. What we can do is to live in a modern and well -equipped apartment close to the city center and a good quality supermarket. In my opinion if we live away from the city, naturally our infrastructure would be worse than the city. Therefore, we would be vulnerable to a natural disaster. In Australia, if we live near a forest our house could be burned down, and in the regional area we are get a directly impact from drought. In Australia, like those in Poland the people prefer to live close to the nature. If they live close to the sea, they could suffer from sinking of the ground, flood or high wave. As a matter of fact I lived in the city area of Australia for 18 years, and I’d never faced a natural disaster. If we live in a quality apartment away from the water, we should be free of such worries. We are now looking for a new apartment. I would like to live at a relatively high apartment and enjoy looking down the scenery.
a closed beach in Australia (Wikipedia)
Minęły dwa lata i kilka miesięcy, odkąd przybyłem do Polski. Były rzeczy, które mnie zaskoczyły i które mnie nie zaskoczyły. Wiem, że Polacy są głośni i nie biorą pod uwagę uczuć swoich sąsiadów tak bardzo jak Japończycy, a kierowca samochodu może nie zatrzymać się przed przejściem dla pieszych lub często nie ustępować innym. Można to zaobserwować również w Australii. Pierwsze zaskakujące doświadczenia miałem kilka miesięcy po przyjeździe do Polski. Brakowało nam papieru toaletowego w dalekobieżnych pociągach i niektórych publicznych toaletach. Dlatego teraz wychodzę z reguły, że biorę ze sobą pudełko chusteczek i saszetkę z mydłem i środkiem dezynfekującym. Pudełko chusteczek jest przydatne nawet podczas wizyty w innym kraju. W hotelu często okazuje się, że nie ma wystarczająco papieru toaletowego, a późną nocą recepcja może być zamknięta.
Drugi specjalny incydent miał miejsce w zeszłym miesiącu. Kiedy wstaliśmy rano, zauważyliśmy słabe ciśnienie wody. Po chwili woda przestała lecieć w ogóle. 😢. Byłem niezadowolony, ponieważ wyłączyli nam wodę bez wcześniejszego powiadomienia. Woda nie płynęła przez kilka godzin. Wreszcie nadeszła noc. Aijka powiedziała, że w naszym sąsiedztwie mieliśmy awarię wodociągu i że zobaczyła dużą, wykopana dziurę w ziemi. Ponieważ jestem Japończykiem, a Japonia jest krajem z dużą ilością opadów deszczu. bierzemy wodę za pewnik. Wielu z nas kąpie się w dużej ilości ciepłej wody, odpręża, usuwa zmęczenie i odświeża. W restauracjach woda i lód są bezpłatne, a gościom oferuje się gorący mokry ręcznik do oczyszczenia rąk. W nocy nadal nie mieliśmy wody. Chociaż kupiłem butelki wody w supermarkecie, nie mogliśmy pójść spać bez prysznica, więc odwiedziliśmy rodzice Aijki, aby wziąć prysznic. W drodze powrotnej rozmawiamy o tym, co się będzie działo z wodą jak wrócimy. Moje przewidywanie było takie, że nie będziemy mieli wody do następnego dnia i będziemy musieli przygotować domowy zbiornik na wodę z beczkowozu. Na szczęście woda płynęła, kiedy wróciliśmy do domu.
Zastanawiam się, jaka czeka mnie następna niespodzianka. Co możemy zrobić, to mieszkać w nowoczesnym i dobrze wyposażonym mieszkaniu blisko centrum miasta i supermarketu dobrej jakości. Moim zdaniem, jeśli mieszkamy z dala od miasta, naturalnie nasza infrastruktura jest gorsza niż w mieście. Dlatego jesteśmy narażeni na klęskę żywiołową. W Australii, jeśli mieszkamy w pobliżu lasu, nasz dom może zostać spalony, a na obszarze pozamiejskim bezpośrednio odczuwamy suszę. W Australii, podobnie jak w Polsce, ludzie wolą żyć blisko natury. Jeśli mieszkają blisko morza, mogą cierpieć z powodu tąpnięcia ziemi, powodzi lub wysokiej fali. W rzeczywistości mieszkałem w Australii przez 18 lat i nigdy nie spotkałem się z klęską żywiołową. Jeśli mieszkamy w wysokiej jakości mieszkaniu z dala od wody, powinniśmy być wolni od takich zmartwień. Teraz szukamy nowego mieszkania. Chciałbym mieszkać w stosunkowo wysoko znajdującym się mieszkaniu i cieszyć się widokiem na scenerię miasta.
If you are learning Japanese you may not feel nowadays the need to take a paid language course or purchase a book thanks to free app and similar services.
I also learn Polish online for free, but I do feel the need to read a grammar book or take a paid course to learn a language systematically. For example of you talk about past, present and future events, without grammatical rules you may not be able to express yourself.
Here I would like to recommend a book to learn Japanese grammar and a course with free trial. Please find them out by clicking the image below:
Jeśli uczysz się japońskiego, w dzisiejszych czasach możesz nie odczuwać potrzeby podjęcia płatnego kursu językowego lub zakupu książki dzięki bezpłatnej aplikacji i podobnym usługom.
Uczę się również polskiego online za darmo, ale czuję potrzebę czytania książki gramatycznej lub uczestnictwa w płatnym kursie, aby systematycznie uczyć się języka. Na przykład mówisz o przeszłych, obecnych i przyszłych wydarzeniach, bez reguł gramatycznych możesz nie być w stanie wyrazić siebie.
Tutaj chciałbym polecić książkę do nauki gramatyki japońskiej i kurs z bezpłatnym okresem próbnym. Znajdź je, klikając obraz poniżej:
Some of the readers of this blog may be interested in Japanese cuisines or would like to cook them. For those people I would like to recommend the following books:
ポーランド語を学習されたい方がいましたら、こちらです。Here are books for you if you would like to learn Polish
P.S. I take photos for both my stockphotos collection and my own collection. Today I would like to invite you to my stockphotos collections. Should you are interested to see my photos please click the photo below: ストックフォトと自身のコレクションのために写真を撮っています。ご興味のある方は、下の写真をクリックしてください。 Robię zdjęcia zarówno dla Stockphoto jak i do mojej własnej kolekcji. Dzisiaj chciałbym zaprosić Was do mojej kolekcji na Stockphoto. Jeśli jesteście zainteresowani, kliknijcie w zdjęcie poniżej.
Japanese Man in Poland - following the inner voice ポーランドの日本人 心の声を追って Japończyk w Polsce - podążając za wewnętrznym głosem 