In the mid-June we visited Prague, Czec. I started traveling in Europe in the 90’s. Though there were more than 5 years during which I did not come to Europe, as I immigrated into Australia. Among those European destinations were Western Europe, Southern Europe and Northern Europe. So, to answer a question of why have I not been to this famous city in Czec I finally visited Prague.
Aijka says the difference between Poland and Czec is that the churches are seen as “something decorative but in Poland they are the places for worship”. This can be relevant to the fact that Prague was tourist-friendly. The tourist attractions and shops/restaurants were open later than in Poland. Catholic dominates in Poland (92% of the population) and Czec is not that religious (34% of the population are atheists). As the catholic church is strong and holds the power, probably in such a country they focus on their worship than business, tourism, entertainment, etc. In Czec I was glad that there were souvenir shops everywhere and open late.
I imagined Czec as an elegant country with rich culture as it is famous for a fine artist, Mucha. Also, Prague is known as a city full of architectural beauty. Aijka said that Czec soon surrendered at the War while Poland fought the war more (which resulted in the destructions of Polish cities). Even so, I was amazed by the well-preserved cityscape of a kind I had never seen in Poland. She said she had seen enough of Prague, however, I would like to visit some more times as staying there for 4 days was far from sufficient.
W połowie czerwca odwiedziliśmy Czeską Pragę. Zacząłem podróżować po Europie w latach 90-tych. Chociaż było ponad 5 lat, podczas których nie przyjeżdżałem do Europy, ponieważ wyemigrowałem do Australii. Wśród tych europejskich miejsc docelowych była Europa Zachodnia, Europa Południowa i Europa Północna. Tak więc, aby odpowiedzieć na pytanie, dlaczego nie byłam w tym słynnym czeskim mieście, w końcu odwiedziłam Pragę.
Aijka mówi, że różnica między Polską a Czechami polega na tym, że kościoły są postrzegane jako „coś ozdobnego, ale w Polsce są miejscami kultu”. Może to mieć związek z faktem, że Praga była przyjazna turystom. Atrakcje turystyczne i sklepy/restauracje były otwarte później niż w Polsce. W Polsce dominuje katolicyzm (92% ludności), a Czesi nie są aż tak religijni (34% ludności to ateiści). Jako, że kościół katolicki jest silny i trzyma władzę, to chyba w takim kraju skupiają się bardziej na kulcie niż na biznesie, turystyce, rozrywce itp. W Czechach cieszyłem się, że wszędzie są sklepy z pamiątkami i są otwarte do późna.
Wyobrażałem sobie Czechy jako elegancki kraj z bogatą kulturą, ponieważ słynie z dobrego artysty Muchy. Ponadto Praga jest znana jako miasto pełne architektonicznego piękna. Aijka powiedział, że Czec wkrótce poddał się wojnie, podczas gdy Polska walczyła bardziej (co spowodowało zniszczenia polskich miast). Mimo to byłem zdumiony dobrze zachowanym pejzażem miejskim, jakiego nigdy nie widziałem w Polsce. Powiedziała, że widziała już dość Pragi, jednak chciałbym odwiedzić ją jeszcze kilka razy, ponieważ pobyt tam przez 4 dni to zdecydowanie za mało.
This is the last episode of the series of blog posts about the trip to Estonia and Finland May last year. On 10th of May I moved to Helsinki from Pori, and effectively only three days or even less were left to stay there. I did my best to see what I wanted to see even by skipping the lunches.
Now I would like to look back the scenes that impressed me with the photos
It was in fact my first time to have visited Helsinki in May and I could feel “spring”.
In the past I came to Helsinki in autumn, winter and early spring so the sunrise was late. One of the purposes of this visit was to see a red sky during the sunset. I love the sky colors of Helsinki. That means not just sunset, I enjoy seeing the change of the sky till the night begins. However, the sunset time was past 9pm.
So, this time what I minded was I could not have sauna in the evening, as at the hotel the sauna closed at 10pm and I came back too late. I thought in the past I enjoyed sauna in the evening. So, during this stay I had sauna in the morning, except the first night.
Though I mentioned not having had a lunch, in fact I had something; coffee and cinnamon roll. This is for me experiencing Finland. Having meals at restaurants costs much as well, so for two lunches I had just coffee and a cinnamon roll not taking much time and saving lunch.
In the past I visited various museums in Helsinki but this time I visited only one exhibition at Museum of Finnish Architecture. The theme of the exhibition was Female architects (https://www.mfa.fi/en/about-us/press-release-long-live-wivi-lonn-exhibition/). Before the visit I had an impression that the theme was not too specific and was not sure what I could expect from this exhibition. Now it was a great that I had gone to that exhibition.
In Finland female architects became the workforce earlier than in other countries. And Aino Aalto, the wife of Alvar Aalto (if you do not know this person please read my previous blog post “The May trip to Estonia and Finland (Pori ＆Helsinki)”) was one of them. I have heard both of them played important roles as architects and designers, and the talent of Aino greatly contributed to their achievements. But of course the female architects experienced difficulties. For unknown reasons their wins in competitions were sometimes cancelled at old times.
Travelling in Finland I often feel it might be thanks to the female designers that we can comfortably use the public spaces. From the public toilets to inside the trains there are places to put or hung luggage or bags and some places are designed assuming they are used by families. I first saw the family spaces in Finnish trains. Even when we are taking commuter trains, The train tickets show the departure/arrival times and the train numbers. So, we can check them against the electric boards.
Probably the most fulfilling time during the stay was 11th May, one day after the day arrived back to Helsinki from Pori. In the morning visited Iittala (a Finnish company producing dishes and other house items) design center and shopped and saw the history of their mag cup at their design museum. Then headed for Espoo, the western part of Helsinki to see Finnish architecture. The places I visited were a modern church (Olari Church) and the campus buildings of Otaniemi University (designed by Alvar Aalto). As I know there was a lake near there I hoped to see the sunset there. Except when I was a little lost how to visit the first church (though it was located very close to the subway station), and the time after seeing the sunset it became dark and asked someone how to get to the subway station, I could move smoothly throughout the tour.
This is Orali Church with beautiful lays of natural light. As I arrived at about 4pm, I could not stay too long there. However it was enough for photo shooting. It took only 2 or 3 stops by the subway to go to Otaniemi University. In fact it was my second visit there, I wanted to tour around more than the previous time. Also, I missed the famous building (Undergraduate Center) in the campus. So, with a map on my hand I walked around again in the university campus.
I spent plenty of the time touring around the campus and thought of watching the sunset. However the daytime in May in Finland was long. Meanwhile even if I would have gone back to the city center and visit a museum, I would have been late for the sunset in turn. So, I spent two hours in the library till it was closing. The impressive Nordic natural light was casted into the reading room from the low altitude.
As the library was going to close, I started to walk towards the swamp.
I walked along the lake (or cove) called “Laajalahti”. As I walked along the lakeside, there was a birdwatching tower of the sanctuary. That was a great location for waiting for the sunset. Here is the scenery at that place.
So, I managed to see the red sunset typical in Nordic countries even a bit. Of course it can be more red but I believe the photos were not bad (see the bottom).
As we were at the birdwatching tower, perhaps all other people were watching the birds and I guess it was only me who was seeing off the sunset. When I finished seeing the sunset there was nobody left in the birdwatching tower. It was past 10 if my memory is correct. As I mentioned before, it was too late to take sauna when I got back to the hotel. Probably I will visit Helsinki in autumn or at the end of winter next time. But I had fun during this short stay in my favourite city.
It has been such a long time, a year since I visited Estonia and Finland and finally it is the end of “The trip to Estonia and Finland in May 2022. Thank you so much for those who kept waiting and reading each time with patience. Thank you for reading!
To już ostatni odcinek serii wpisów o podróży do Estonii i Finlandii w maju zeszłego roku. 10 maja przeniosłem się do Helsinek z Pori, a efektywnie pozostały mi tylko trzy dni lub nawet mniej. Zrobiłem wszystko, co w mojej mocy, aby zobaczyć to, co chciałem zobaczyć, nawet pomijając obiady.
Teraz chciałbym spojrzeć wstecz na sceny, które zrobiły na mnie wrażenie na zdjęciach
To był mój pierwszy raz, kiedy odwiedziłem Helsinki w maju i mogłem poczuć “wiosnę”.
W przeszłości przyjeżdżałem do Helsinek jesienią, zimą i wczesną wiosną, więc wschód słońca był późny. Jednym z celów tej wizyty było zobaczenie czerwonego nieba podczas zachodu słońca. Uwielbiam kolory nieba w Helsinkach. To znaczy nie tylko zachód słońca, lubię obserwować zmiany na niebie aż do rozpoczęcia nocy. Jednak czas zachodu słońca minął po 21:00.
Tym razem przeszkadzało mi to, że nie mogłem skorzystać z sauny wieczorem, ponieważ w hotelu sauna była zamykana o 22:00 i wróciłem zbyt późno. Pomyślałem, że w przeszłości lubiłem saunę wieczorem. Tak więc podczas tego pobytu korzystałem z sauny rano, z wyjątkiem pierwszej nocy.
Chociaż wspomniałem, że nie jadłem lunchu, w rzeczywistości coś zjadłem; kawa i bułka cynamonowa. To jest dla mnie doświadczanie Finlandii. Posiłki w restauracjach również kosztują dużo, więc na dwa obiady zjadłem tylko kawę i bułkę cynamonową, nie zajmując dużo czasu i oszczędzając na lunchu.
W przeszłości odwiedzałem różne muzea w Helsinkach, ale tym razem odwiedziłem tylko jedną wystawę w Muzeum Fińskiej Architektury. Tematem wystawy były Kobiety architekci (https://www.mfa.fi/en/about-us/press-release-long-live-wivi-lonn-exhibition/)). Przed wizytą miałem wrażenie, że temat nie był zbyt konkretny i nie byłem pewien, czego mogę się spodziewać po tej wystawie. Teraz było wspaniale, że wybrałam się na tę wystawę.
W Finlandii kobiety architekci stały się siłą roboczą wcześniej niż w innych krajach. Aino Aalto, żona Alvara Aalto (jeśli nie znasz tej osoby, przeczytaj mój poprzedni wpis na blogu “Majowa podróż do Estonii i Finlandii (Pori ＆ Helsinki)”), była jedną z nich. Słyszałem, że obie odegrały ważną rolę jako architektki i projektantki, a talent Aino w znacznym stopniu przyczynił się do ich osiągnięć. Ale oczywiście kobiety architekci doświadczały trudności. Z nieznanych powodów ich zwycięstwa w konkursach były czasami anulowane w dawnych czasach.
Podróżując po Finlandii, często mam wrażenie, że to dzięki kobietom projektantkom możemy wygodnie korzystać z przestrzeni publicznej. Od publicznych toalet po wnętrza pociągów są miejsca, w których można położyć lub powiesić bagaż lub torby, a niektóre miejsca są zaprojektowane z założeniem, że są używane przez rodziny. Po raz pierwszy zobaczyłem przestrzenie rodzinne w fińskich pociągach. Nawet jeśli podróżujemy pociągami podmiejskimi, bilety kolejowe pokazują godziny odjazdu/przyjazdu i numery pociągów. Możemy więc sprawdzić je na tablicach elektrycznych.
Prawdopodobnie najbardziej satysfakcjonującym czasem podczas pobytu był 11 maja, dzień po powrocie do Helsinek z Pori. Rano odwiedziliśmy centrum projektowe Iittala (fińskiej firmy produkującej naczynia i inne przedmioty do domu), zrobiliśmy zakupy i zobaczyliśmy historię ich magicznego kubka w ich muzeum designu. Następnie udałem się do Espoo, zachodniej części Helsinek, aby zobaczyć fińską architekturę. Odwiedziłem nowoczesny kościół (kościół Olari) i budynki kampusu Uniwersytetu Otaniemi (zaprojektowane przez Alvara Aalto). Ponieważ wiedziałem, że w pobliżu znajduje się jezioro, miałem nadzieję zobaczyć tam zachód słońca. Z wyjątkiem sytuacji, w której trochę się pogubiłem, jak odwiedzić pierwszy kościół (choć znajdował się bardzo blisko stacji metra), a po zachodzie słońca zrobiło się ciemno i zapytałem kogoś, jak dostać się do stacji metra, mogłem płynnie poruszać się po całej trasie.
To jest kościół Orali z pięknymi promieniami naturalnego światła. Ponieważ przyjechałem około 16:00, nie mogłem zostać tam zbyt długo. Wystarczyło to jednak na zrobienie zdjęć. Wystarczyły 2 lub 3 przystanki metrem, aby udać się na Uniwersytet Otaniemi. Ponieważ była to moja druga wizyta w tym miejscu, chciałem zwiedzić więcej niż poprzednim razem. Brakowało mi również słynnego budynku (Undergraduate Center) na terenie kampusu. Tak więc, z mapą w ręku, ponownie przeszedłem się po kampusie uniwersyteckim.
Spędziłem mnóstwo czasu na zwiedzaniu kampusu i myślałem o oglądaniu zachodu słońca. Jednak majowy dzień w Finlandii był długi. W międzyczasie, nawet gdybym wrócił do centrum miasta i odwiedził muzeum, spóźniłbym się na zachód słońca. Spędziłem więc dwie godziny w bibliotece, aż do jej zamknięcia. Imponujące nordyckie naturalne światło wpadało do czytelni z niewielkiej wysokości.
Gdy biblioteka miała się zamknąć, zacząłem iść w kierunku bagna.
Spacerowałem wzdłuż jeziora (lub zatoczki) o nazwie “Laajalahti”. Gdy szedłem wzdłuż brzegu jeziora, znajdowała się tam wieża do obserwacji ptaków. Było to świetne miejsce na oczekiwanie na zachód słońca. Oto sceneria w tym miejscu.
Udało mi się więc choć trochę zobaczyć czerwony zachód słońca typowy dla krajów nordyckich. Oczywiście może być bardziej czerwony, ale uważam, że zdjęcia nie były złe.
Ponieważ byliśmy na wieży do obserwacji ptaków, być może wszyscy inni ludzie obserwowali ptaki i chyba tylko ja oglądałem zachód słońca. Kiedy skończyłem oglądać zachód słońca, w wieży nie było już nikogo. Było po 10, jeśli dobrze pamiętam. Jak już wspomniałem, po powrocie do hotelu było już za późno na saunę. Prawdopodobnie następnym razem odwiedzę Helsinki jesienią lub pod koniec zimy. Ale dobrze się bawiłem podczas tego krótkiego pobytu w moim ulubionym mieście.
Minęło tyle czasu, rok odkąd odwiedziłem Estonię i Finlandię i wreszcie nadszedł koniec “Podróży do Estonii i Finlandii w maju 2022 roku”. Dziękuję bardzo tym, którzy czekali i czytali za każdym razem z cierpliwością. Dziękuję za przeczytanie!
As was written previously, on the second day in Pori, I visited Villa Mairea, a famous masterpiece house designed by Alvar Aalto. The departure time of 9:30am (which was a little earlier than the one I feel comfortable about) the fact coins were required for the bus (this is the rule in a small city in Finland) worried me but after all I could get on the 66 bus without a problem and arrived Villa Mairea, though I was lost the way a bit on my way. It cost 150 euro to tour in this house. I felt it pricey but joined as it was Aalto’s masterpiece architecture which was famous and probably it would be my last visit to Pori. The tour permitted the ground level only and no photography So, I doubt if that was worth 150 Euro, though the prices related to tourist tend to be high in Finland. However, the house kept the same interiors as was at the time the house was completed. And there were many natural elements such as timber materials natural light and the green plants. They created a good atmosphere. Japanese elements translated from the viewpoint of Europeans could also be seen. For example, the stone covered floor is not possible inside Japanese houses except the entrance space where we take off shoes.
I believe the Japanese tend to use materials comfortable to skin as they do not wear shoes at home. Also, they don’t want materials used for an entrance floor, for the interiors (further inside the house from the entrance). At Villa Mairea a room with stone floor was a favorite space of Maire Mrs. Gullichsen who was one of the owners of this house (this house was owned by Mr. & Mrs. Gullischsen who were great friends of Alvar Aalto. Mr. Gullichen was a business owner and Mrs. Gullischen was an artist). To my question of whether that room was treated as indoor or outdoor, the answer was “indoor”. In my idea the entrance is half outdoor as it is not where we stay relaxed and comfortable. It is true that modern Japanese interior designs place plants with green leaves (perhaps under the influence from Europe) but Villa Mairea had much more amount of such plants. So, I had an impression Villa Mairea had more consciously took in nature in the house than Japanese houses. Probably they need green tropical plants with big leaves to feel like they are in a tropical region particularly in harsh winter.
The rooms were divided with the sliding doors made of timber with glass, and of course not with paper like in Japan. Regarding the use of the timber what impressed me was the color of the material, which was red, in order to match with the color of the pine trees outside the house. I also saw the kitchen, dining room, unique refrigerator the room for the helpers. Those spaces were in some way connected to another space/room and I could have an impression of openness, functionality and modernity, particularly considering the time the house was built. What personally liked was the fact there was a narrow space to store paintings. That makes it easy to change the paintings being hung on the wall. We also change the interiors by season. Particularly the curtains and bed covers are changed 4 times in line with the season at our house. In the garden, photography was allowed. I made the way to the bus stop quickly after taking photos of dark blue tiles often used for the architecture by Aalto, the path to the sauna, and its entrance, the pool and so on. It takes 4 hours by train to Helsinki to Pori and I wished to do some sightseeing in Helsinki. So, I took the train at around 13pm.
アルバ・アアルトがよく用いた紺色のタイル//Below are navy blue tiles often used by Alvar Aalto//Poniżej granatowe kafelki często używane przez Alvara Aalto (Villa Mairea, National Pensions Institute, Main Building, Seinäjoki Civic Centre)
Tak jak pisałem wcześniej, drugiego dnia w Pori odwiedziłem Villa Mairea, słynny dom arcydzieła zaprojektowany przez Alvara Aalto. Godzina odjazdu 9:30 (czyli trochę wcześniej niż ta, która mi odpowiada) fakt, że do autobusu potrzebne były monety (taka jest zasada w małym mieście w Finlandii) martwił mnie, ale mimo wszystko mogłem wsiąść autobusem 66 bez problemu dojechałem do Villa Mairea, choć po drodze trochę się zgubiłem. Zwiedzanie tego domu kosztowało 150 euro. Czułem, że to drogie, ale dołączyłem, ponieważ była to arcydzieło architektury Aalto, które było słynne i prawdopodobnie byłaby to moja ostatnia wizyta w Pori. Wycieczka zezwalała tylko na parter i bez fotografowania. Wątpię więc, czy to było warte 150 euro, chociaż ceny związane z turystami są w Finlandii wysokie. Dom zachował jednak te same wnętrza, jakie były w momencie ukończenia budowy. I było wiele naturalnych elementów, takich jak drewno, naturalne światło i zielone rośliny. Stworzyli miłą atmosferę. Widoczne były również wpływy japońskie z punktu widzenia Europejczyków. Na przykład kamienna podłoga nie jest możliwa w japońskich domach, z wyjątkiem przestrzeni wejściowej, w której zdejmujemy buty.
Wydaje mi się, że Japończycy mają tendencję do używania materiałów wygodnych dla skóry, ponieważ w domu nie noszą butów. Nie chcą też materiałów użytych na podłogę wejściową, do wnętrz (dalej wewnątrz domu od wejścia). W Villa Mairea pokój z kamienną podłogą był ulubionym miejscem Maire, pani Gullichsen, która była jedną z właścicielek tego domu (dom ten należał do państwa Gullischsenów, którzy byli wielkimi przyjaciółmi Alvara Aalto. Pan Gullichen był właściciel firmy, a pani Gullischen była artystką). Na moje pytanie, czy ten pokój był traktowany jako wewnętrzny czy zewnętrzny, odpowiedź brzmiała „wewnątrz”. Moim zdaniem wejście jest w połowie na zewnątrz, ponieważ nie jest to miejsce, w którym jesteśmy zrelaksowani i wygodni. To był jeden z punktów, który uświadomiłem sobie w związku z nie-japońskimi elementami tego domu.
<<Ucz się japońskiego online//Learn Japanese online>> Co prawda w nowoczesnych japońskich projektach wnętrz umieszcza się rośliny o zielonych liściach (być może pod wpływem Europy), ale Villa Mairea miała znacznie więcej takich roślin. Odniosłem więc wrażenie, że Villa Mairea bardziej świadomie przyjęła naturę w domu niż domy japońskie. Prawdopodobnie potrzebują zielonych roślin tropikalnych z dużymi liśćmi, aby poczuć się jak w tropikalnym regionie, szczególnie w surową zimę.
Pomieszczenia podzielone były przesuwanymi drzwiami wykonanymi z drewna ze szkłem i oczywiście nie z papieru jak w Japonii. Jeśli chodzi o użycie drewna, to, co zrobiło na mnie wrażenie, to kolor materiału, który był czerwony, aby dopasować się do koloru sosen na zewnątrz domu. Widziałem też kuchnię, jadalnię, wyjątkową lodówkę, pomieszczenie dla pomocników. Te przestrzenie były w jakiś sposób połączone z inną przestrzenią/pokojem i można było odnieść wrażenie otwartości, funkcjonalności i nowoczesności, szczególnie biorąc pod uwagę czas powstania domu. To, co osobiście mi się podobało, to fakt, że była tam wąska przestrzeń do przechowywania obrazów. Ułatwia to wymianę obrazów wiszących na ścianie. Wnętrza zmieniamy również sezonowo. W szczególności zasłony i narzuty na łóżka są zmieniane 4 razy zgodnie z porą roku w naszym domu.
W ogrodzie wolno było fotografować. Szybko dotarłem na przystanek autobusowy po zrobieniu zdjęć ciemnoniebieskich płytek często używanych w architekturze przez Aalto, ścieżki do sauny i jej wejścia, basenu i tak dalej. Podróż pociągiem z Helsinek do Pori zajmuje 4 godziny, a ja chciałem trochę pozwiedzać Helsinki. Wsiadłam więc do pociągu około godziny 13:00.
It’s been a while since the last post. I have been unable to take the time, so the series of episodes “May trip to Estonia and Finland” has yet to complete. I will post the next one not too far future. So, stay tuned.
Today’s post shows scenery of Szczcin in December. Two weeks ago the temperature were -5 or lower. Because of the freezing cold air, the frost covered many surfaces.
Trochę czasu minęło od ostatniego wpisu. Nie miałem czasu, więc seria odcinków „Majowy wyjazd do Estonii i Finlandii” jeszcze się nie skończyła. Kolejny wrzucę w niedalekiej przyszłości. Więc zostańcie dostrojony.
Dzisiejszy post przedstawia krajobrazy Szczecina w grudniu.Dwa tygodnie temu temperatura wynosiła -5 lub mniej.Przez mroźne powietrze szron pokrył wiele powierzchni.
Hello all, Today I will post two episodes of the blog. The first post informs you of free language course and the second one post will be the usual blog.
The language course covers pronunciation, conversation, grammar, culture and more. First you can learn useful phrases and then start comprehensive learning.
Using audio this course allows interactive learning, tracking of the progress and more.
The Polish language course offers a 7 day free trial course.
They apparently provide us of more enjoyable learning than free language apps with rich contents. In the Japanese course we can learn how to write kanji (Japanese characters with Chinese origin). Also you can ask questions to native Japanese speakers. As it is free, please consider trying it with your friends.
Witam wszystkich, dziś opublikuję dwa odcinki bloga. Pierwszy post informuje o darmowych kursie językowym, a drugi post będzie zwykłym wpisem.
Kurs językowy obejmuje wymowę, konwersacje, gramatykę, kulturę i nie tylko. Najpierw możesz nauczyć się przydatnych zwrotów, a następnie rozpocząć naukę ogólną.
Korzystanie z dźwięku w tym kursie umożliwia interaktywną naukę, śledzenie postępów i nie tylko.
Zdecydowanie zapewniają nam one przyjemniejszą naukę niż darmowe aplikacje językowe z bogatą zawartością. Na kursie japońskiego możemy nauczyć się pisać kanji (japońskie znaki pochodzenia chińskiego). Możesz także zadawać pytania rodzimym użytkownikom języka japońskiego. Ponieważ jest bezpłatny, rozważ wypróbowanie go ze znajomymi.
Japanese Man in Poland - following the inner voice ポーランドの日本人 心の声を追って Japończyk w Polsce - podążając za wewnętrznym głosem 