Author: bluemoment72

Preparation for moving abroad 海外への移住の準備 Przygotowania do przeprowadzki za granicę

大学卒業後の96年から99年は紆余曲折を経た長い3年間でした。日本の会社ではキャリアに関する終身雇用・年功序列という考えが残っており、特に小さい会社では、レベルの高い4年制大学を卒業後入社すると正社員として働き将来役員になるように期待されます。会社は単に働いて給料を受けるために存在してはいませんでした。また、自由に転職することや、副収入を得て利することは難しいか禁止されていました。
そうした中、仕事を始めてから私は一貫して海外移住という中期的目標を立てて毎日を過ごしました。仕事の後は真っ先に英語学校を訪れ、自習をしたり授業に出たりして、夜遅く帰宅後もビデオのニュースを見て聴き取り、それを要約して英文を作る練習をしていました。うすうす気づいていたことですが、英語学校は勉強に行く場所というよりも英語に触れることができる隠れ家になっていました。人間関係についても、主に外国人が読む雑誌から友達を募集していました。今から考えると、こうして日常を離れて英語に逃げ場を見つけ、異文化や外国人と触れようとしていたことは、無意識で行った国際結婚の準備だったのかもしれません。
海外の移住先は、当然ロンドンという思いはありましたが、そのチャレンジに少し怯えていたことも確かでした。イギリスは英語も定住するのも難しく、「もしも移住に失敗したらどうしよう」という不安が常にありました。日本では特にその当時は、一度入社したら同じ会社で定年まで働く人が多く、中途採用は簡単ではないことは事実でした。また、自分のような日本の社会になじめない人間にとって、一度海外移住に挑戦して戻ると非常に難しい状況になるのも確かでした。そこで、海外に移住することと失敗のリスクを減らすことの両方を考えていました。
移住先がオーストラリアになったことについて、今でも理想ではなかったと思っています。オーストラリア自分の趣味とは全く異なる国だということは知りませんでした。そして、友達もヨーロッパにいたのです。でも、こうしてポーランドにたどり着き、妻を得たので結果はオーライとも言えます。
自分は少し臆病で慎重にものを考えるタイプなので、国際留学を支援する会社に無料相談を受けに行きオーストラリアを紹介されました。その後、同国の大使館で翻訳・通訳のコースを運営しているメルボルンにあるモナッシュ大学のチラシを見つけたのが移住するきっかけとなりました。そんな人生の分かれ道を目指して活動していたのが、90年後半から1999年頃でした。

The three years between 1996 and 1999 was long to me with many twists and turns. Particularly during my time most Japanese companies had the ideas of lifetime employment and seniority system and small companies expected graduates from 4 year universities to work as full-time employees and become executives in the future. The companies in Japan was not there for our earning for wages. And it was either hard or impossible to freely change the employers or earn the side incomes.
In that situation I spent everyday thinking of my medium-term goal of moving overseas since the time I had been employed. After work, I headed straight for my English school and spent the time teaching myself or attending classes. Coming back home late at night still worked on a set of work of listening to English video news stories and summarizing them. This was what I was aware of: My English school was not just a place to achieve better skill but also a place to escape. For human relationship too I looked for friends with an English magazines for foreign residents in Japan. Now I wonder if by looking for a place to escape and trying to expose myself to foreign cultures/people I might have been subliminarly preparing for an international marriage.
When thinking about where to move overseas, of course London was an option. But at the same time I had a fear of the challenge to move. I always had been feeling both English and living in England can be hard and worried about what if I would fail in this project. It was true that in Japan many people stayed in a same company and it was not easy to be employed by a different company in the middle of the career path. And for such a man who had trouble living in line with the way of the Japanese life, certainly I would be in difficulty of restart the life in Japan in case of failing in an attempt to live overseas and come back to Japan. So, I thought both of moving and lower the risk of the failure.
I still think moving to Australia was not ideal decision. At that time I didin’t know the fact that Australia was not a type of a country I like. And I did have friends in Europe. However overall the result of my project turned to be successful, as you know I finally arrived in Europe and have had a wife here.
I am a bit timid in nature and tend to carefully think over a plan. So, I visited an agency who dealt with sending students to foreign educational institutions and took a free consultation. They recommended Australia to live. Later I visited the embassy of Australia and found a material introducing a translation/interpreting course of Monash University of Melbourne. And it led me to decide to move to Australia. I spent the later 90’s to 1999 by moving toward the crossroad of the life.

Trzy lata od 1996 do 1999 były dla mnie długie z wieloma zwrotami akcji. Szczególnie za moich czasów większość japońskich firm wyznawała ideę systemu dożywotniego zatrudnienia i stażu pracy, a małe firmy oczekiwały, że absolwenci 4-letnich uniwersytetów będą pracować w pełnym wymiarze godzin i staną się kadrą kierowniczą w przyszłości. Firmy w Japonii nie istniały dla naszych zarobków. Swobodna zmiana pracodawców lub uzyskanie dodatkowych dochodów było trudne lub niemożliwe.
W tej sytuacji każdy dzień spędzałem na myśleniu o swoim najbliższym większym celu, jakim była przeprowadzka za granicę. Po pracy udawałem się prosto do mojej szkoły języka angielskiego i spędzałem czas na uczeniu się samodzielnie lub uczęszczaniu na zajęcia. Po powrocie do domu, późno w nocy, nadal pracowałem – słuchałem angielskich wideo wiadomości i je streszczałem. Byłem świadomy tego, że moja szkoła angielskiego była nie tylko miejscem do zdobywania lepszych umiejętności, ale także miejscem ucieczki. Również w relacjach międzyludzkich szukałem przyjaciół w angielskich czasopismach dla zagranicznych mieszkańców Japonii. Teraz zastanawiam się, czy szukając miejsca na ucieczkę i narażając się na obce kultury/ludzi, mogłem podprogowo przygotować się na zawarcie międzynarodowego małżeństwa.
Myśląc o tym, gdzie przenieść się za granicę, oczywiście brałem pod uwagę Londyn. Ale jednocześnie obawiałem się wyzwania jakim była przeprowadzka. Zawsze obawiałem się, że zarówno angielski, jak i życie w Anglii mogło by być trudne i martwiłem się, co jeśli ten projekt nie wypali. To prawda, że w Japonii wiele osób pozostało w tej samej firmie i zatrudnienie się w innej firmie w połowie ścieżki kariery nie było łatwe. A jako człowiek, który miał problem z życiem zgodnie z japońskim stylem, z pewnością miałbym trudności z wznowieniem życia w Japonii w przypadku niepowodzenia w próbie życia za granicą i powrotu do Japonii. Myślałam więc zarówno o przeniesieniu się, jak i zmniejszeniu ryzyka niepowodzenia.
Nadal uważam, że przeprowadzka do Australii nie była idealną decyzją. W tamtym czasie nie wiedziałem, że Australia nie była typem kraju, jakie lubię. I miałem przyjaciół w Europie. Jednak ogólnie wynik mojego projektu okazał się sukcesem, ponieważ jak wiadomo, w końcu przybyłem do Europy i mam tutaj żonę.
Jestem trochę nieśmiały z natury i staram się dokładnie przemyśleć każdy plan. Odwiedziłem więc agencję zajmującą się wysyłaniem studentów do zagranicznych instytucji edukacyjnych i skorzystałem z bezpłatnych konsultacji. Polecili mi życie w Australii. Później odwiedziłem ambasadę Australii i znalazłem materiał przedstawiający kurs tłumaczenia pisemnego i ustnego Uniwersytetu Monash w Melbourne. I to doprowadziło mnie do decyzji o przeprowadzce do Australii. Późne lata 90-te spędziłem do 1999 roku idąc w kierunku rozstaju na drodze życia.

ブックショップコーナー

日本語を勉強している皆さん、最近は無料アプリなどが出回り、

有料コースを取ったり本を買ったりする必要性を感じないかもしれません。

私も無料でポーランド語のオンライン学習をしていますが、さらに語学を学ぶのであれば語学を体系的に学ぶために文法書や有料コースが必要だと思います。例えば、過去、現在、未来の出来事について話したいと思っても文法の約束事を知らなければ話すことはできません。

ここで紹介するのは、日本語の文法を学べる本、そして無料で試すことができるコースです。下の画像をクリックしてチェックしてみてください

Kej’s bookshop

If you are learning Japanese you may not feel nowadays the need to take a paid language course or purchase a book thanks to free app and similar services.

I also learn Polish online for free, but I do feel the need to read a grammar book or take a paid course to learn a language systematically. For example of you talk about past, present and future events, without grammatical rules you may not be able to express yourself.

Here I would like to recommend a book to learn Japanese grammar and a course with free trial. Please find them out by clicking the image below:

Jeśli uczysz się japońskiego, w dzisiejszych czasach możesz nie odczuwać potrzeby podjęcia płatnego kursu językowego lub zakupu książki dzięki bezpłatnej aplikacji i podobnym usługom.

Uczę się również polskiego online za darmo, ale czuję potrzebę czytania książki gramatycznej lub uczestnictwa w płatnym kursie, aby systematycznie uczyć się języka. Na przykład mówisz o przeszłych, obecnych i przyszłych wydarzeniach, bez reguł gramatycznych możesz nie być w stanie wyrazić siebie.

Tutaj chciałbym polecić książkę do nauki gramatyki japońskiej i kurs z bezpłatnym okresem próbnym. Znajdź je, klikając obraz poniżej:

This image has an empty alt attribute; its file name is image-4.png

このブログの本を読んでいる皆さんの中には日本料理に興味がある、実際に作ってみたいと思う方もいらっしゃるのではないかと思います。そういった方のために以下の本をご紹介します。

Some of the readers of this blog may be interested in Japanese cuisines or would like to cook them. For those people I would like to recommend the following books:

This image has an empty alt attribute; its file name is image-5.png

This image has an empty alt attribute; its file name is image-6.png

ポーランド語を学習されたい方がいましたら、こちらです。Here are books for you if you would like to learn Polish

This image has an empty alt attribute; its file name is image-1.png

This image has an empty alt attribute; its file name is image-3.png

P.S. I take photos for both my stockphotos collection and my own collection. Today I would like to invite you to my stockphotos collections. Should you are interested to see my photos please click the photo below:
ストックフォトと自身のコレクションのために写真を撮っています。ご興味のある方は、下の写真をクリックしてください。
Robię zdjęcia zarówno dla Stockphoto jak i do mojej własnej kolekcji. Dzisiaj chciałbym zaprosić Was do mojej kolekcji na Stockphoto. Jeśli jesteście zainteresowani, kliknijcie w zdjęcie poniżej.

日本とポーランドの家族、風習の違い, The difference between Japan and Poland of family and custom, Różnica między polskim i japońskim zwyczajem w rodzinie

先日、アイカと一緒に日本映画を見ていて夫婦の会話の字幕がポーランド語で表示されました。その夫婦の妻は「お母さん」とその場面では呼ばれていて、字幕では「Kochanie」と表示されました。Kochanieとは、「愛しいあなた」という意味です。日本語には該当する表現はないと思います。セリフと字幕の意味が異なるため、アイカは「誤訳？？」と私に聞いてきました。
いいえ、誤訳ではないのです。日本では多くの女性が特に子供を産むことを結婚の大きな目的とし、その一方で子供を持つと、結婚したパートナーとの恋愛は放棄したり忘れてしまうケースもあります。子育ての方が重要になります。そのため、子供が生まれると、夫婦はパートナーというよりも「子供を世話する母親（父親）」として、妻は「お母さん」夫は「お父さん」と呼ばれるのです。そうした状況で欲求不満になる男性が浮気をしたり、風俗を利用したりことにやや寛大な女性もいます。欧米の男女も不倫はするようですが、概して恋愛の延長に結婚があるというのが、私の印象です。ポーランドの最も一般的な夫婦像はどういったものなのでしょうか？

When I was watching a Japanese film with Ajka on the other day, a conversation between a wife and husband was displayed in a subtitle in Polish. The Japanese wife was addressed as “Mother (in Japanese “Okaasan”)” in the scene and the Polish subtitle was written “Kochanie”. I believe there is no equivalent Japanese word for “Kochanie”. There was a discrepancy between what actually spoken and the subtitle, so Aijka asked me if the subtitle was mistranslated.
No, the subtitle was not a mistranslated. In Japan to many of women, having a child is an important goal in marriage. Meanwhile once they have a child, at least loving loses its importance. What become more important will be raising a child. Therefore, once a couple has a child, a wife and husband will be addressed as “Mother “ and “Father” respectively. In that situation some women are more or less tolerant of love affairs or husband visiting adult services. In my impression Western men and women generally consider marriage as the consequence of a love relationship, though I also hear about cheating. So, what are the common marital couples like in Poland?

Kiedyś gdy oglądałem z Ajką japoński film, w napisach po polsku była konwersacja pomiędzy mężem i żoną. W tej scenie do japońskiej żony mąż zwracał się per „Matka” (po japońsku „Okaasan”), a w napisach było napisane „Kochanie”. Według mnie w japońskim nie ma słowa takiego jak „Kochanie”. Była rozbieżność między tym, co było powiedziane, a napisami, więc Ajka zapytała mnie czy napisy były poprawne.
Nie, napisy nie tłumaczyły źle. W Japonii dla wielu kobiet posiadanie dziecka jest ważnym celem w małżeństwie. Kiedy już jest dziecko, wzajemne kochanie się małżonków traci swoje znaczenie. To, co staje się ważniejsze to wychowywanie dziecka. Dlatego jak para ma dziecko, żona i mąż zwracają się do siebie per „Matka” i „Ojciec” z szacunkiem. W tej sytuacji niektóre kobiety mniej lub bardziej tolerują romanse męża lub jego wizyty w usługach dla dorosłych. Mam wrażenie że zachodni mężczyźni i kobiety uważają małżeństwo za konsekwencję relacji miłosnej, aczkolwiek słyszę też czasami o oszukiwaniu. Tak wiec, jakie są typowe pary małżeńskie w Polsce?

ブックショップコーナー

日本語を勉強している皆さん、最近は無料アプリなどが出回り、

有料コースを取ったり本を買ったりする必要性を感じないかもしれません。

ここで紹介するのは、日本語の文法を学べる本、そして無料で試すことができるコースです。下の画像をクリックしてチェックしてみてください

Kej’s bookshop

If you are learning Japanese you may not feel nowadays the need to take a paid language course or purchase a book thanks to free app and similar services.

Here I would like to recommend a book to learn Japanese grammar and a course with free trial. Please find them out by clicking the image below:

Jeśli uczysz się japońskiego, w dzisiejszych czasach możesz nie odczuwać potrzeby podjęcia płatnego kursu językowego lub zakupu książki dzięki bezpłatnej aplikacji i podobnym usługom.

Tutaj chciałbym polecić książkę do nauki gramatyki japońskiej i kurs z bezpłatnym okresem próbnym. Znajdź je, klikając obraz poniżej:

Some of the readers of this blog may be interested in Japanese cuisines or would like to cook them. For those people I would like to recommend the following books:

ポーランド語を学習されたい方がいましたら、こちらです。Here are books for you if you would like to learn Polish

シュチェチンで見るべきクリスマス電飾 The Christmas light decorations you must see in Szczecin Dekoracje świąteczne, które musicie zobaczyć w Szczecinie

もうクリスマスが過ぎて約1か月が経ちましたね。日本では、お正月、バレンタインデー、節分など、年中行事の移り変わりにつられて人の意識、そして周囲の様子が先手を取るように早く変わっていくので、クリスマスを楽しめる期間が短く残念に思います。これとは異なり、年中行事が少ないオーストラリアでは8月末や9月からクリスマスの商品や飾りが店で見られます。これもどうかと思います。ヨーロッパでいいと思うのは、クリスマス以後の冬の暗い時期に比較的長い間クリスマスの電飾を見て楽しめることです。余韻を楽しんでいるようで好きです。
さて、以前シュチェチンのクリスマスの電飾について、少し地味で寂しいと書いたと思います。そのシュチェチンでもクリスマスの電飾がきれいな場所があります。それは、デュカル城(地元の人には、「ザメク」と呼ばれています。
既にキラキラ輝いているこのお城の入り口を通り、少し進むとコートヤードがあり、そこにクリスマスツリー、そして電飾で飾られた木やオブジェなどが見られ、建物の外壁に光の映写が見られます。毎年デザインが変わっているようですが、それほど大きな変化は見られません。いずれにしても青を基調とした上品な演出が好きです。

It has been a month since Christmas. In Japan, their annual events such as New Year Day, Valentine’s Day, The Close of Winter Day come one after another, and the people shift the attention to the upcoming and so the cityscape changes quickly like racing with the time. It is a bit sad for me as I feel we cannot enjoy the mood of Christmas for a long time. Unlike this in Australia they find Christmas products or decorations as early as the end of August or September. Sadly they are lack of events of the year. I would not be impressed by too early Charismas . What I like about Europe is we can enjoy seeing Christmas light decorations for a long time in the dark Winter season. It is like keep on enjoying the afterglow of Christmas, so I like it.
Now, some time ago I wrote that the Christmas light decorations in Szczecin lacks in colors and not exciting. However, in fact there is a place in this city where we can see beautiful light decorations. That is Ducal Castle (The locals call it Zamek).
After passing already sparkling entrance, as you walk ahead you will find a coat yard. There are Christmas tree, other trees with light chains and objects and so on. The exterior walls have light projection. It is said the designs of the illuminations change yearly but I don’t see much changes. Anyways I like this blue-themed elegant light show.

Minął miesiąc od Świąt. W Japonii coroczne wydarzenia takie jak Nowy Rok, Walentynki i Koniec Zimowych Dni przychodzą jedno za drugim I ludzie przenoszą swoją uwagę na te, które nadchodzi stąd wygląd miasta szybko się zmienia, jakby był to wyścig z czasem. Dla mnie jest to trochę smutne bo nie możemy cieszyć się klimatem Bożego Narodzenia przez dłuższy czas. Zupełnie inaczej, w Australii świąteczne produkty i dekoracje może znaleźć już na koniec sierpnia lub we wrześniu. Smutne, że brakuje im innych wydarzeń w roku. Nie podobałyby mi się zbyt wczesne święta. Co mi się podoba w Europie, to to, że można oglądać dekoracje świąteczne przez dłuższy okres w ciemny, zimowy czas. To tak jakby cieszyć się poświatą świąt, więc podoba mi się to.
Jakiś czas temu napisałem że szczecińskim dekoracjom świątecznym brakuje kolorów i że nie są one ekscytujące. Jakkolwiek jest jedno miejsce w tym mieście, gdzie możemy zobaczyć piękne dekoracje świąteczne. To Zamek Książąt Pomorskich.
Po minięciu mieniącego się już wejścia, idąc do przodu znajdziesz się na dziedzińcu. Jest tam choinka i inne drzewa z łańcuchami światełek i obiektami na nich. Na ścianach dziedzińca jest projekcja świetlna. Podobno iluminacje zmieniają się każdego roku, ale ja nie widzę zbyt wielu zmian. Jakkolwiek, podobał mi się ten tematyczny pokaz świateł.

ブックショップコーナー

日本語を勉強している皆さん、最近は無料アプリなどが出回り、

有料コースを取ったり本を買ったりする必要性を感じないかもしれません。

ここで紹介するのは、日本語の文法を学べる本、そして無料で試すことができるコースです。下の画像をクリックしてチェックしてみてください

Kej’s bookshop

If you are learning Japanese you may not feel nowadays the need to take a paid language course or purchase a book thanks to free app and similar services.

Jeśli uczysz się japońskiego, w dzisiejszych czasach możesz nie odczuwać potrzeby podjęcia płatnego kursu językowego lub zakupu książki dzięki bezpłatnej aplikacji i podobnym usługom.

Here I would like to recommend a book to learn Japanese grammar and a course with free trial. Please find them out by clicking the image below:

Tutaj chciałbym polecić książkę do nauki gramatyki japońskiej i kurs z bezpłatnym okresem próbnym. Znajdź je, klikając obraz poniżej:

Some of the readers of this blog may be interested in Japanese cuisines or would like to cook them. For those people I would like to recommend the following books:

ポーランド語を学習されたい方がいましたら、こちらです。Here are books for you if you would like to learn Polish

The things I learned in Poland ポーランドで学んだこと Czego nauczyłem się w Polsce

I have a new skill apart from Polish language which I have been acquiring in Poland.
What do you think it is? That is ice skating. In the past I read a blog post written by a Japanese woman married to a Finn. She wrote she had become able to skate in Finland. It is a bit surprising that now I am able to skate.
I started skating two years ago, however, I didn’t skate last year. This year I do it as I have received a pair of skate shoes for a Christmas present.
In our area there are two ice skate rinks and at the New Year Eve several people who attended the party said they skate. So, what about Japanese? Do they skate?
Japanese most favorite hobby sport is tennis. For men tennis is 3^rd most loved sport and women the number one hobby sport. Women don’t play baseball or football much. But tennis, darts, marathon, golf, and snowboard are favorite sports for both men and women. And recently more women are becoming to play futsal partly to do something with men. Ice skating is not ranked in the 15^th favorite sports of Japanese for both men and women. So it seems the things may be different from Poland.
And I searched online ice skate rinks. In my impression there are very few ice skate rinks for such a huge metropolis. I have seen a temporary ice skate rinks. So my conclusion is many Japanese don’t tend to do ice skating. It is a bit odd as Japanese figure skaters show outstanding performances during Winter Olympic games.
Last Sunday we went skating. I saw Polish people fell a lot, lied on the ice or bang on the walls without fear though they skate very well, fast and smoothly. On the contrary I always skate very carefully not to fall down. So, I’ve never fell for two years since I started skating. Is that a natter of difference in national characters?

ポーランド語の他にポーランドで学んだことがあります。
なんだと思いますか？それは、アイススケートです。以前他フィンランド人と結婚したの人のブログで、フィンランドでスケートができるようになったというのを読んだことがありますが、まさか自分がスケートをするようになったのは少し驚きです。
スケートを始めたのは、2年前ですが、昨年は滑りませんでした。今年は、アイカからスケート靴をクリスマスプレゼントにもらったので滑っています。
私達の家の近くには2か所もスケート場があり、この前のパーティーに来た人も確か5，6人がスケートをすると言っていました。さて、日本人はアイススケートをするのでしょうか。
日本人が一番好む趣味のスポーツは．．．テニスです。男性のナンバー3スポーツで、女性のナンバー1スポーツです。女性は野球やサッカーはあまりしませんが、テニス、ダーツ、マラソン、ゴルフ、スノーボードなどが男女ともに好きなスポーツだそうです。そして最近男性と一緒に何かをするためということもあり、女性でフットサルをする人が増えています。スケートをする人は、というと男女のスポーツの趣味のナンバー15にも入っていないのでポーランドとは事情が違いそうです。また、東京でスケート場を検索してみましたが、あの大都市にしてはなかなか見つからない印象です。仮設のスケートリンクなら見たことがありますが、思った通り日本人はスケートをあまりしないみたいです。冬季オリンピックのフィギュアスケートで日本の選手が目立つのが不思議です。
先週の日曜日、スケートをしてきましたがポーランド人はスケートが上手ですいすいとすい水と滑り、恐れもせずに転び氷の上で寝っ転がり、壁にバンバン当たるのをよく見ました。それに対して私は慎重に常に転ばないように注意深く滑るので、スケートを始めてからこの2年間、一度として転んだことがありません。国民性の違いでしょうか？

Oprócz polskiego, którego się uczę zdobyłem też inna nową umiejętność w Polsce.
Jak sądzicie, co to jest? To jazda na łyżwach. W przeszłości czytałem bloga pisanego przez Japonkę zamężną z Finem. Pisała ona, że nauczyła się jeździć na łyżwach w Finlandii. Trochę to zaskakujące, że teraz ja umiem jeździć na łyżwach.
Zacząłem dwa lata temu, ale w zeszłym roku nie jeździłem. W tym roku kontynuuję, bo dostałem parę łyżew pod choinkę w prezencie.
W naszej okolicy są dwa lodowiska i na imprezie Sylwestrowej kilka osób powiedziało, że jeżdżą na łyżwach. A jak to jest u Japończyków? Czy oni jeżdżą na łyżwach?
Ulubionym sportem Japończyków jest tenis. Dla mężczyzn jest to trzeci najbardziej ulubiony sport, a dla kobiet pierwszy. Kobiety nie grają zbytnio w bejsbola czy piłkę nożną. Ale tenis, lotki, maratony, golf i snowboard są ulubionymi sportami zarówno dla mężczyzn jak i dla kobiet. A ostatnio więcej kobiet zaczyna grać w futsal, po to, by robić coś wspólnie z mężczyznami. Łyżwiarstwo jest na 15-tym miejscu ulubionych sportów Japończyków zarówno mężczyzn jak i kobiet. Zdaje się więc, że w Polsce wygląda to inaczej.
I przejrzałem Internet szukając lodowisk. Mam wrażenie, że jest bardzo mało lodowisk jak na taką wielka metropolię. Widziałem tymczasowe lodowiska. Tak więc mój wniosek jest taki, że Japończycy nie maja skłonności do jeżdżenia na łyżwach. Trochę to dziwne, bo japońscy reprezentacji pokazują wybitne występy w czasie zimowych olimpiad.
W zeszłą niedzielę poszliśmy na łyżwy. Widziałem, że Polacy często upadali, leżeli na lodzie lub uderzali w barierki bez strachu mimo, że jeżdżą bardzo dobrze, szybko i płynnie. Ja przeciwnie – zawsze jeżdżę bardzo ostrożnie aby nie upaść. I ani razu nie upadłem przez dwa lata od czasu jak zacząłem jeździć. Czy to kwestia różnic kulturowych?

ブックショップコーナー
日本語を勉強している皆さん、最近は無料アプリなどが出回り、
有料コースを取ったり本を買ったりする必要性を感じないかもしれません。
私も無料でポーランド語のオンライン学習をしていますが、さらに語学を学ぶのであれば語学を体系的に学ぶために文法書や有料コースが必要だと思います。例えば、過去、現在、未来の出来事について話したいと思っても文法の約束事を知らなければ話すことはできません。
ここで紹介するのは、日本語の文法を学べる本、そして無料で試すことができるコースです。下の画像をクリックしてチェックしてみてください

Kej’s bookshop
If you are learning Japanese you may not feel nowadays the need to take a paid language course or purchase a book thanks to free app and similar services.

I also learn Polish online for free, but I do feel the need to read a grammar book or take a paid course to learn a language systematically. For example of you talk about past, present and future events, without grammatical rules you may not be able to express yourself.
Here I would like to recommend a book to learn Japanese grammar and a course with free trial. Please find them out by clicking the image below:

Jeśli uczysz się japońskiego, w dzisiejszych czasach możesz nie odczuwać potrzeby podjęcia płatnego kursu językowego lub zakupu książki dzięki bezpłatnej aplikacji i podobnym usługom. Uczę się również polskiego online za darmo, ale czuję potrzebę czytania książki gramatycznej lub uczestnictwa w płatnym kursie, aby systematycznie uczyć się języka. Na przykład mówisz o przeszłych, obecnych i przyszłych wydarzeniach, bez reguł gramatycznych możesz nie być w stanie wyrazić siebie.
Tutaj chciałbym polecić książkę do nauki gramatyki japońskiej i kurs z bezpłatnym okresem próbnym. Znajdź je, klikając obraz poniżej:

このブログの本を読んでいる皆さんの中には日本料理に興味がある、実際に作ってみたいと思う方もいらっしゃるのではないかと思います。そういった方のために以下の本をご紹介します。
Some of the readers of this blog may be interested in Japanese cuisines or would like to cook them. For those people I would like to recommend the following books:

ポーランド語を学習されたい方がいましたら、こちらです。Here are books for you if you would like to learn Polish

The turning point toward life overseas, in search of new life and new me (1) 海外移住へ – 新しい生活、新しい自分へ（1） Punkt zwrotny w kierunku życia za granicą w poszukiwaniu nowego życia i nowego mnie (1)

As wrote in the previous post, during the 90’s while visiting almost every year to London my will to live oversea became firm. To put it in a good way I am a man of inner fortitude and to put it in a bad way  I can be perverse and stubborn. In addition I tend to find a passion with something unique. So, I had not felt good about the aspect of Japanese culture in which establishing good human relationship through falling in line with others is considered a virtue (even by telling a lie for being on good terms).
While learning the language and enjoying English conversations, I grew up wishing to spend everyday life overseas. And being a foreigner overseas was not bad to me. Although   I didn’t have a logical basis I felt like by learning English I was gaining a new power and that a new way would be waiting for me in the future. One fact I could realize is that my trains of thoughts had changed while talking in English and Japanese and was enjoying that.
I spent some time learning English when I was still taking courses at the Japanese university, so I aimed to find a corporate position in a Japanese company. I also aimed to save money and gain work experience for 3 years, strengthen my English skills and then move overseas.
When I visited companies to get employed, at job interviews I frequently talked about my life in London, which had nothing to do with the benefits for the company it took 10 months of  troubles before finally finding a position.

前のブログでも書きましたが、90年代は、毎年のようにロンドンに通ううちに、海外に住みたいという意思が固まってゆきました。私自身、悪く言えば意固地で頑固になることがある人間、他の言い方をすれば芯が通った人間です。また、ユニークなことに情熱を燃やす質があり、（嘘をついてでも他人との良好な関係を保ち）周りの人に合わせ良い関係を築くことを美徳とする日本文化には子供の頃から違和感がありました。また、子供の頃は夢を持つことが良いとされるのに、なぜか大人になったらそれが否定され、大人の勝手さに振り回されること、年齢が高くなると周囲の価値観が急に変化することを嫌悪していました。
海外で語学学習をしたり、会話を楽しんだりしているうちに、海外での生活を日常にしたいと思うようになりました。また、海外で外国人であることも悪くないと思いました。また、根拠はないものの、英語を学ぶことで自分に新しい力が加わり、運が開けるような気がしていました。日本にいて日本語しか話さなかったころとは異なる思考回路で英語と日本語を話し、それを楽しんでいたのは事実といえるでしょう。
ロンドンに滞在していた頃はまだ大学での過程があり、日本で就職することを考えていました。そして、3年間資金と業務経験を積み、そして英語力を伸ばしてから移住することにしました。
就職活動での面接でも何かを聞かれると、会社の利益と関係のないロンドンでの生活のことばかり話していたので、なかなか就職できずに10か月ぐらいかかりやっと就職しました。

Tak jak napisałem w poprzednim poście, w latach dziewięćdziesiątych w trakcie zwiedzania Londynu niemalże co roku, moje postanowienie aby mieszkać za granicą ukształtowało się ostatecznie. Patrząc na mnie z dobrej strony – jestem człowiekiem z wewnętrznym hartem ducha, a patrząc ze złej – potrafię być przewrotny i uparty. Dodatkowo potrafię znaleźć pasję w czymś wyjątkowym. Tak więc nie czułem się dobrze z tym aspektem japońskiej kultury, w którym ustanawianie dobrych relacji międzyludzkich poprzez bycie zgodnym z innymi jest uznawane za wartość (nawet poprzez mówienie kłamstw dla dobrych relacji).
W czasie nauki angielskiego i czerpania przyjemności z konwersacji, rozwinąłem pragnienie, by żyć codziennie za granicą. Bycie obcokrajowcem za granica nie było dla mnie złe. Mimo, że nie było w tym logicznych podstaw, czułem, że ucząc się angielskiego zdobywałem nowe moce i że w przyszłości czekała na mnie nowa droga. Jednym z faktów jakie sobie uświadomiłem było, że mój tok myślenia zmieniał się w czasie mówienia po angielsku i po japońsku, co mnie cieszyło.
Spędziłem trochę czasu ucząc się angielskiego kiedy ciągle studiowałem na japońskim uniwersytecie więc postanowiłem sobie znaleźć stanowisko w jakiejś japońskiej firmie. Postawiłem sobie za cel oszczędzić pieniądze i zdobyć doświadczenie zawodowe przez trzy lata, wzmocnić się z angielskiego i potem przeprowadzić się za granicę.
W czasie odwiedzania firm w celu znalezienia zatrudnienia, na rozmowach kwalifikacyjnych często mówiłem o moim życiu w Londynie, co nie miało nic wspólnego z korzyściami dla danej firmy i zajęło mi dziesięć miesięcy zanim w końcu znalazłem pracę.

日本、ポーランド、オーストラリアでのクリスマス、大晦日 Christmas and New Year Eve in Japan, Poland and Australia. Święta i Sylwester w Japonii, Polsce i Australii.

A happy new year, everyone!

We have attended a party organized by Aijka’s friends and spent New Year’s Eve and New Year. Still we saw Christmas decorations. What catches my attention in Poland in terms of decorations is very colorful. Those colors include such non-Christmas colors as pink, light blue and orange, which surprises me. When I was in Japan, my impression of European Christmas decoration was being chic, though here is Eastern Europe.  Many Japanese are so passionate in Christmas decoration that in Osaka, a huge Christmas tree was imported and decorated in a shopping mall. Huge Christmas trees are what they like in Japan, though we do not see much here in Szczecin.
Another thing I noticed on New Year Eve was fireworks. In Poland, I have heard from Aijka’s friends, that there is a low to permit shooting fireworks almost anywhere and anytime during the two days of 31^st December and 1^st of January.   So, we start hearing the fireworks from about 5 pm and then we keep on hearing them endlessly. We don’t shoot fireworks in Japan at all, but in Australia they shoot lavish fireworks by Sydney Harbor Bridge in an organized event of firework show. I have never seen people having fun with fireworks on the street in Australia. Fireworks displays are hated by animal lovers. So some Polish apparently consider such opinion. In Australia I have heard an opinion against fireworks and this year petitions were singed to call off the fireworks event. However at the moment, the firework display is very important to Australian economy and they cannot call it off. Japanese New Year Eve is often spent by watching an iconic gala song competition and then visiting a shrine to pray for the good luck of the coming year.  Some of Japanese head for mountain or a beach to see the sunrise of the first day of the year.
To write about our party, we enjoyed the time. In Poland as is mentioned before, many of them have fun with fireworks and consume a lot of alcohol. In our party fortunately we had a lot of non-alcohol drinks and the foods were great. Perhaps because there were vegans or vegetarians, the foods were mainly vegetables. Polish Christmas foods Pierogi and Barszcz (Polish beetroot soup) were served too.
Then, some of them played card games. I am not good at those games so spent the times taking photos of the outside from the balcony, the rooms and the foods. As I am not able to speak Polish much I did have some boring time but generally it was a good party.
On our way back, when we got off the car, we found used fireworks being thrown away. What do you think a Japanese organization to watch sunrise on a beach do after seeing the sunrise on the new year day? They carry a big plastic bag to correct rubbish on the beach. And most Japanese clean their houses before the new year to mentally refresh and invite good luck. At the parking lot, I looked around to see if there are such people to correct the used fireworks, and the result was…there was no such people in our parking lot!

皆さん、あけましておめでとうございます！

昨日、アイカの友達の家でのパーティーに出席し、大晦日、新年を迎えました。依然としてクリスマスの飾りが飾られていました。クリスマス飾りに関してポーランドで目に付くのは非常にカラフルな電飾です。ピンク、水色、オレンジといった非クリスマス的な色もありびっくりです。日本にいた頃のヨーロッパ（ポーランドは東ヨーロッパではありますが）、もっとシックな飾りというイメージがありました。ポーランドでのクリスマス飾りは個人の家のバルコニーが中心で、通りにはあまり見られません。かなり地味な電飾か非常に派手な電飾の二者択一という印象があります。日本ではキリスト教国でないものの、クリスマスの飾りは盛大に飾られます。非常に熱心で、大阪ではわざわざベルギーから特大クリスマスツリーを輸入し、ショッピングモールに飾られたそうです。巨大なツリーは、ここシュチェチンではあまり見られませんが、日本では好まれます。
さて、大晦日の日にもう一つ気付いたことは、花火です。ポーランドでは、大晦日と正月の2日間にわたり誰でもほぼどこでも花火で遊んでいいという法律があるそうで、午後の5時ごろから絶え間なく花火の音が響き渡ります。私にとって非常にユニークです。大晦日の花火は日本には全くないことですが、オーストラリアでは主としてカウントダウンの時に花火ショーのような形でシドニーハーバーブリッジの近くで盛大な花火が打ち上げられます。道端で花火で遊んでいる人は見たことがありません。この花火、動物を愛護する人の間では、嫌われており、ポーランドでも配慮する向きもあるそうです。オーストラリアでもそうした意見をラジオで聞いたことがあり、今年もブッシュファイヤーの災害時には中止にしようという陳情が出ました。しかし、今のところは、シドニーの花火は経済にとって非常に重要であり、中止することは考えられていないようです。日本では、大晦日の夜、多くの人はテレビの歌合戦を見て過ごし、その後初詣に行き新年の幸福を祈ります。初日の出を見に山や海に行く人もいます。さて、パーティーでは楽しく時間を過ごしました。ポーランド人は大晦日に先程書いたように花火で遊んだりお酒をたくさん飲むそうですが、私達のパーティーでは、ありがたいことにノンアルコール飲料がたくさんあり食事もおいしかったです。私の妻も含めてビーガンやベジタリアンの人がいるからか、野菜中心の食事でした。クリスマスの料理であるビートルートのスープとピエロギも出ました。
その後、数人はカードゲームをしていましたが、私はあまり得意でなく、外の様子や料理や室内の写真を撮ったりして過ごしました。ポーランド語があまり話せないため退屈な時間もありましたが、概ね良いパーティーだったと思います。
帰りに、家に着き車を降りると、使い終えた花火が捨てられていました。先程書いた初日の出を見た後で、ある日本の団体は何をすると思いますか？大きなビニール袋を持ち海岸の清掃を行います。また、日本人のほとんどが新年を迎えるにあたり、家の掃除をします。気分をリフレッシュして新年を迎えて、良い運を家に迎え入れるためだと思います。駐車場でそうしたビニール袋を持った人がいるかと言えば、いませんでした！

Szczęśliwego Nowego Roku dla wszystkich!

Na Sylwestra byliśmy na imprezie zorganizowanej przez przyjaciół Ajki. Mogliśmy jeszcze obejrzeć świąteczne dekoracje. Co zwraca moją uwagę w Polsce, jeśli chodzi o dekoracje to ilość kolorów. Są to także takie nie świąteczne kolory jak różowy, błękitny, pomarańczowy, co mnie zaskakuje. Kiedy byłem w Japonii, to miałem wrażenie, że europejskie świąteczne dekoracje są szykowne, aczkolwiek tutaj jest Europa wschodnia. Wielu Japończyków pasjonuje się świątecznymi dekoracjami tak bardzo, że w Osace w pewnym centrum handlowym importowali olbrzymią choinkę i udekorowali ją Wielkie choinki są lubiane w Japonii, ale tutaj nie widzimy ich zbyt wiele w Szczecinie.
Kolejną rzeczą, jaką zauważyłem w Sylwestra to fajerwerki. Usłyszałem od Ajki przyjaciół, że prawo pozwala na strzelanie fajerwerkami prawie wszędzie i o każdej porze w czasie dwóch dni 31 grudnia i 1 stycznia. Tak więc usłyszeliśmy pierwsze wystrzały o około 17 i potem już nie miały one końca. W Japonii w ogóle nie strzelamy, ale w Australii obficie strzelają przy Moście Portowym w czasie zorganizowanego pokazu. Nigdy nie widziałem, ale ludzie sami sobie strzelali na ulicach w Australii.
Pokazy fajerwerków są znienawidzone przez miłośników zwierząt. Niektórzy Polacy zdecydowanie podzielają tę opinię. W Australii słyszałem opinie przeciwko fajerwerkom, a w tym roku były podpisywane petycje aby zrezygnować z tego pokazu. Jakkolwiek, obecnie pokaz fajerwerków jest bardzo ważny dla ekonomii Australijskiej i nie mogą go odwołać. W Japonii Sylwestra spędza się oglądając kultową galę konkursu piosenki, a potem odwiedzając świątynię by pomodlić się o szczęście w nadchodzącym roku. Niektórzy Japończycy udają się w góry lub na plażę, aby zobaczyć wschód słońca w pierwszym dniu nowego roku.
Co do imprezy, to bawiliśmy się dobrze. Jak wspomniałem wcześniej, w Polsce wielu Polaków bawi się fajerwerkami i spożywa dużo alkoholu. Na naszej imprezie na szczęście były tylko bezalkoholowe napoje i jedzenie było super. Być może dlatego, że byli tam w większości weganie i wegetarianie, potrawy składały sie głownie z warzyw. Polskie jedzenie pierogi i barszcz były także podane.
Potem niektórzy grali w karty. Nie jestem dobry w te gry, więc spędziłem czas robiąc zdjęcia widoków z balkonu, pokoju i jedzenia. Jako że nie umiem mówić dużo po Polsku, trochę się nudziłem, ale generalnie to była udana impreza.
W drodze do domu, jak wysiedliśmy z samochodu, znaleźliśmy zużyte opakowania po fajerwerkach wyrzucone na ulicę. Jak sądzicie, co robi japońska grupa oglądaczy wschodu słońca na plaży po zobaczeniu go w Nowy Rok? Biorą duże plastikowe torby i zbierają śmieci z plaży. I wielu Japończyków sprząta domy przed Nowym Rokiem aby mentalnie się odświeżyć i zaprosić powodzenie. Na parkingu spojrzałem dookoła czy byli jacyś ludzie zbierający śmieci po fajerwerkach i rezultat był… zero takich ludzi na naszym parkingu.

Fireworks, (Pyromagic Festival) Szczecin Poland

My background 生い立ちの話 Moja przeszłość (３）

This is the third story which follows the first post
今回は、第3回目投稿の続きです。
To jest trzecia historia, kontynuująca pierwszy post.

The English school and speaking English there were enjoyable. An acquaintance at the university I studied at argued that English is just a tool of communication, but I felt some sense within me became awakened when using English. Speaking in English it was easy to express feelings and ideas compared with my language.　And that language suited to my way of thinking which is　sometimes too straightforward.  So to write this blog I first write in English then translate it into Japanese.
It was in 1993 when I took a short course to learn English further in London.　In fact I had been to London in 92, but I joined a tour and couldn’t see Rembrandt’s work. The tour guide’s answer to my complaint of not seeing them was “We recommend you to take a private trip”.    As that school I was going had international locations I could register such a course easily and they also organized accommodation.
My stay in London was fantastic, perhaps one of the best and significant times in my life. I had a lot of fun with the people at the similar age at the home stay house and the school. My home stay house was a B&B run by a British couple. They were very nice to me, so I kept going to London for 3  times to study during the time I was a university student, and a few more times for travelling. Other things that fascinated me was European fine arts, architecture and the city scenery. Compared with Tokyo’s night scenery, that of London looked to have been lighted up softly and gently.
During each lunch break of the English school I went to National Gallery of London, where the entrance is free, and had lunch sitting on the bench of Trafalgar square, and was a few minutes late for the afternoon class of the school. It was like a dream to visit such a famous museum everyday free of charge. I think I have become very much immerged into the world of art. And even I have had an urge to express myself the passion of the arts in some way. I took some photos while travelling but just for fun and no concrete purpose. So while wondering what I can express, I gradually forgot my wish to create art. I now take photographs as works, upload online and sell but then there was no such system to support artistic activities or even a digital camera.
During the time I was a university student,  as you might imagine,  I studied halfheartedly  and always thought of winter break. It was great not only knowing the name of “Rembrandt” but actually seeing it. So, I remember the fact that when in Japan when there was a Rembrandt exhibition I went there about 3 times and that I dressed a dark red brown (the color we often see in his paintings) jumper. In Europe, I didn’t only visited London but also Amsterdam, Rome, Brussels, Bruges, Paris and so on. The artists I particularly liked at that time was Rubens, Bruegel, Rembrandt and golden age painters, Pieter Jansz Saenredam and Michelangelo Merisi da Caravaggio . In fact I didn’t know the name of Saenredam but always stopped in front of his painting and enjoyed looking at it.  And I still love Dutch Golden Age paintings.  Though I still admire him and my photography has some influence from his style of art, during the early 2000 I travelled mainly to see his paintings.
It is true I was a student and came there not to live, through the instinct I felt  Europe can be more suitable place to live and strongly started wishing to live abroad in the future. And at the same time wished to leave Japan.    Particularly it was  comfortable and peaceful when walking down quiet narrow streets of old towns. As I have had established thought to live differently from average Japanese adults, the wishes to live abroad and leave Japan were  not a temporary urge but continued years to come in whatever situation I would come across.

英語学校とそこで英語を話すことは、楽しい経験でした。大学での知り合いは、英語はコミュニケーションの道具にすぎないと言い張っていましたが、英語を話す時には、心の中で何かが目覚めていました。英語で話すと、感じることやアイディアを表現しやすくなります。英語は時として率直過ぎる自分の考え方に合った言語でした。
ロンドンでのショートコースを取り、さらに英語を学ぶことにしたのは、1993年でした。92年に実はすでにツアーに参加してロンドンに行っていましたが、レンブラントの絵が見れず、ツアーガイドに抗議した時の彼の答えは「一人旅を勧める」ということだったのを覚えています。日本で通っていた英語学校には海外にも学校があり、簡単にショートコースに登録でき、学校で宿泊も手配してくれました。
ロンドンでの滞在は素晴らしいものでした。多分人生の中でも稀な素晴らしく有意義な時間だったのではと思います。ホームステイ先と学校で年齢が近い人たちと楽しみました。ホームステイ先の家はイギリス人の夫婦が運営していたB&Bで、とてもよくしてもらったので、英語の学習で大学時代の冬に3回ロンドンへ行き、あと数回ロンドンへ遊びに行きました。もう一つ魅了されたことは、ヨーロッパの芸術、建築、街の景観でした。東京の夜景と比較して、ロンドンの夜景は柔らかくやさしく照らされている印象を受けました。
英語学校での昼休みには、入館無料のロンドンナショナルギャラリーへ行き、トラファルガースクエアのベンチで昼食を食べ、学校の午後の授業には数分遅れました。毎日このような世界的に有名な美術館に無料で行けるなんて夢のようでした。美術の世界にかなり没頭していたと思います。そして、情熱を何かの形で表現する欲求に駆られました。旅行中に何枚か写真を撮りましたが、遊び心で撮り、特に目的はありませんでした。芸術への情熱で何か表現できるかと考えをめぐらしましたが、10年以上何もしないでいました。今では、カメラで作品として写真を撮り、インターネットにアップロードして販売しています。その頃は芸術表現を支援するシステムはなく、デジタルカメラさえもありませんでした。大学時代は、想像される通り、勉強には実が入らず常に冬休みのことばかり考えていました。「レンブラント」という名前だけ知っているだけでなく実際に絵画を見たことは素晴らしいことでした。そして、日本でレンブラント展があった時に3回行き、(レンブラントの絵画によくみられる)暗いえんじ色のセーターを着ていたのを覚えています。ヨーロッパでは、ロンドンだけではなく、
学生としてロンドンに来て生活するために来たのではありませんでしたが、本能でヨーロッパが自分にとってより適した場所かも知れないと感じ、将来は住みたいという強い願望を持ち、同時に日本を離れたいと強く望みました。特にヨーロッパの旧市街の狭い道を歩いている時に落ち着いた安らかな気分になりました。平均的な日本の大人と異なる人生を生きたいという確固たる考えがあったため、海外移住とヨーロッパに住みたいという願望は一時的ではなくそれ以後何年にもわたりどんな状況に遭遇しても抱いていくことになります。

Szkoła angielskiego i mówienie po angielsku podobały mi się. Kolega z uniwersytetu, gdzie studiowałem kłócił się ze mną, że angielski jest tylko narzędziem komunikowania się, ale ja czułem, że coś się w mnie budziło kiedy używałem angielskiego. Mówienie po angielsku pozwalało łatwo wyrazić uczucia i idee w porównaniu do mojego języka. Ten język pasował do mojego sposobu myślenia, który czasami jest zbyt prostolinijny. Pisze ten blog najpierw po angielsku, a potem tłumaczę na japoński.
To było w 1993 roku kiedy zapisałem się na krótki kurs w Londynie aby kontynuować naukę angielskiego. Tak właściwie byłem w Londynie w 92, ale to była zorganizowana wycieczka i nie mogłem zobaczyć prac Rembrandta. Przewodnik, na moje narzekanie z tego powodu powiedział: “Radzimy Ci pojechać na wycieczkę na własną rękę”. Ponieważ szkoła, do której chodziłem, miała też oddziały międzynarodowe, mogłem łatwo zapisać się na kurs za granicą i zorganizowali oni dla mnie także zakwaterowanie.
Mój pobyt w Londynie był fantastyczny, być może był to jeden z najlepszych momentów w moim życiu. Dobrze się bawiłem z ludźmi w moim lub podobnym wieku w domu gdzie mieszkałem i w szkole. Moim domem był B&B prowadzony przez brytyjską parę. Byli oni bardzo mili dla mnie, więc kontynuowałem przyjazdy do Londynu trzy razy na naukę języka i kilka razy w celach turystycznych w czasie kiedy byłem studentem uniwersytetu. Inne rzeczy, które fascynowały mnie w Europie to była sztuka i architektura oraz miejskie scenerie. W porównaniu z widokami nocnego Tokio, Londyn wyglądał na oświetlony łagodnie i delikatnie.
W czasie każdej przerwy na lunch w szkole angielskiego chodziłem do Galerii Narodowej w Londynie, gdzie wstęp jest za darmo i jadłem lunch na ławce na placu Trafalgar przez co spóźniałem się na popołudniowe lekcje. To było jak sen móc odwiedzać takie słynne muzeum każdego dnia za darmo. Myślę, że zanurzyłem się wtedy bardzo w świat sztuki i nawet miałem nagłą potrzebę wyrażenia swojej fascynacji sztuką w jakiś sposób. Stopniowo zapomniałem o moim życzeniu by tworzyć sztukę. Teraz zarobkowo robię zdjęcia profesjonalnym aparatem, wgrywam je do Internetu i sprzedają, ale wtedy nie było takiego systemu wpierania działalności artystycznej ani nawet aparatów cyfrowych.
Jak możecie sobie wyobrazić, w czasie gdy byłem studentem uczyłem się na pół gwizdka i zawsze myślałem o przerwie zimowej. Było wspaniale nie tylko znać imię Rembrandta ale tekże zobaczyć jego dzieła. Pamiętam, że jak w Japonii była wystawa Rembrandta poszedłem na nią trzy razy i że chodziłem ubrany w bordowe swetry (kolor często widywany na jego obrazach). W Europie nie tylko odwiedziłem Londyn, ale także Amsterdam, Rzym, Brukselę, Brugię, Paryż itd. Artyści, jakich wtedy szczególnie lubiłem to Rubens, Bruegel, Rembrandt i malarze złotego wieku, Pieter Jansz Saenredam i Michelangelo Merisi da Caravaggio. Tak właściwie nie znałem imienia Saenredam ale zawsze się zatrzymywałem przed jego obrazami i cieszyłem się oglądaniem ich. Ciągle kocham Holenderskich Malarzy Złotego Wieku. Bądź co bądź, ciągle go podziwiam i w moich fotografiach jest wpływ jego stylu malowania, we wczesnych latach 2000 podróżowałem głównie aby oglądać jego obrazy.
Chociaż prawdą jest, że byłem studentem i jeździłem tam nie po to by tam mieszkać, instynktownie czułem, że Europa może być bardziej odpowiednim miejscem do życia i zacząłem silnie pragnąć aby mieszkać w przyszłości za granicą. I w tym samym czasie pragnąłem opuścić Japonię. W szczególności wygodnie i spokojnie się czułem kiedy szedłem wąskimi uliczkami starych miast. Jako, że miałem myśl, by żyć inaczej niż przeciętny dorosły Japończyk, pragnienia by mieszkać za granicą i opuścić Japonię nie były tymczasową potrzebą, ale trwały przez lata i doprowadziły do sytuacji w jakich się potem znajdowałem.

I take photos for both my stockphotos collection and my own collection. Today I would like to invite you to my stockphotos collections. Should you are interested to see my photos please click the photo below:

写真は、ストックフォトと自分自身のコレクションに撮っています。もし私の撮る写真にご興味がありましたら、下の写真をクリックしてください。

Robię zdjęcia zarówno dla stockphoto jak i do mojej własnej kolekcji. Dzisiaj chciałbym zaprosić Was do mojej kolekcji na stockphoto. Jeśli jesteście zainteresowani, kliknijcie w zdjęcie poniżej.

My background 生い立ちの話 Moja przeszłość（2）

This is the second story which follows the first post.
However, it is not correct to say that the experience in my childhood directly lead to who I am and how I live now. In fact I could not speak foreign language much till I turn my 20s. And my first trip oversea was when I was 12. I and my sister are very different. She is domestic and comfortable in Japan and reluctant to learn foreign languages or travel overseas, although we were brought up in the same family. Probably it is the nature of the younger sibling to be curious about the surrounding or something unusual like things about foreign countries.
English was not my skill as a teenager. But at that time I had an unusual hobby for a child in Japan. That was birdwatching. I liked and had a keen sense of small moving animals or their noises. I personally believe those were “hidden” elements of who I am. To live abroad and work as a translator we have to communicate in different languages and check errors in texts. Good concentration skills and a habit of spotting small things helps it a great deal.
Until 20s I lived my life in a completely different manner from now. I did not have a particular skill or something to achieve in my life. However, since I became a late teenager I have grown up feeling not wanting to become ordinary Japanese adults. They tend to live for their organization and work for long hours（whether they are productive or not）. There is a word in Japanese “shakaijin” that in short behave following corporate and social rules. Japan is a conservative and uniform society, so their one of the top priorities is to share the value of belonging to an organization. That includes dress code, loyalty to the corporate team or boss to work with. I doubted such value as a teenager and believed there should be different way to live and live based on individual value. However, I couldn’t have an idea of practically and specifically in what way to live in the future or did I have a skill to depend on in the future life.
It was on one winter day of the year I was to turn 20 when I found a flyer in the mailbox of an English language school. Perhaps because of my instinct, I became interested in it and expressed my wish to take up an English conversation course to my parents. In fact my school teacher had been going to the same school and talked a little about it at the class. Though I had graduated from my high school, I had a memory of him referring to that school. Many Japanese particularly at that time completed English education for the sake of graduating schools. Assessments were conducted with paper test sheets. Just filling the test sheets with correct answers related to English grammars or what you comprehend after reading paragraphs of writing we could complete English courses in many of the schools.

しかし、子供の頃の経験が直接自分という人間、今の生活と関わっているわけではありません。事実、20台になるまで外国語はあまり話せんでした。そして、初めての海外旅行は12歳の時でした。。とは言え、私と姉は同じ家庭で育ったものの、彼女は国内志向で日本にいるのが心地良く外国語の学習や海外旅行をしたがりません。多分身の周りや外国などの変わった事柄に好奇心を抱くのは、年少のきょうだいの性質なのでしょう。
英語は、10代の頃の自分のスキルではありませんでした。その頃は、日本の子供としては変わった趣味を持ていました。バードウォッチングです。小さな動物が好きで、そうした動物の動きや鳴き声を敏感に捉えていました。それが、個人的には「隠れた」自分の要素だと思います。海外で生活し翻訳者として働くには、異なる言語でコミュニケーションを取り文章中の誤りをチェックしなければなりません。集中力があり、小さなことに気を配る習慣があれば非常に助けになります。
20台になるまでの人生は、今とは全く違った形で進んでいました。特技も何か人生で達成したいこともありませんでした。とは言え、10代の終わりごろから、典型的な日本人の大人にはなりたくないという気持ちが芽生えていました。日本人の大人は組織のために生きて長時間働きます。
20歳になる年ある冬の日、郵便受けに英会話学校のチラシを見つけました。そ本能がそうさせたのかもしれませんが、そのチラシに興味を持ち、両親に英会話を始めたいと伝えました。実は、高校の先生が同じ学校へ通っており、授業中に少し話していました。私は既に高校を卒業していましたが、先生がその学校に言及したことを覚えていました。特にその頃の多くの日本人は、学校を卒業する目的で英語教育を終了していました。評価は記述テストで行われていました。記述式のテストに正しい回答を書き込むか数段落の文章を読んで理解したことを書くだけで多くの学校では英語の科目を修了できました。

To jest druga część historii z pierwszego postu.
Jakkolwiek, nie byłoby właściwie powiedzieć, że doświadczenia w moim dzieciństwie doprowadziły mnie do tego kim jestem obecnie i jak żyję teraz. Ja i moja siostra jesteśmy bardzo inni. Ona jest domowniczką i czuje się dobrze w Japonii, jest niechętna uczeniu się języków obcych i podróżom zagranicznym mimo, że wychowaliśmy się w tej samej rodzinie. Prawdopodobnie naturą młodszego rodzeństwa jest być ciekawym tego, co jest dookoła lub interesować się czymś tak nietypowym jak obce kraje.
Nie umiałem mówić po angielsku jako nastolatek. Ale w tym czasie miałem nietypowe hobby jak na dziecko w Japonii. Było nim obserwowanie ptaków. Miałem mocne wyczucie tych małych poruszających się zwierząt i ich śpiewu. Wierzę, że były to “ukryte” elementy tego, kim jestem. Aby mieszkać za granicą i pracować jako tłumacz trzeba komunikować się w różnych językach i sprawdzać błędy w tekstach. Umiejętność koncentracji i zwyczaj zauważania szczegółów bardzo w tym pomaga.
Aż do 20 roku życia żyłem zupełnie inaczej niż teraz. Nie miałem szczególnych umiejętności lub celu w życiu do osiągnięcia. Jednak od późnych lat nastoletnich poczułem, że nie chcę stać się zwykłym dorosłym Japończykiem. Mają oni tendencję by żyć dla swojej firmy i pracować przez wiele godzin (bez znaczenia czy są produktywni, czy nie). Jest takie słowo w japońskim – shakaijin – które oznacza podążanie za zasadami korporacji i społeczeństwa. Japończycy są społeczeństwem konserwatywnym i jednolitym, więc jednym z ich głównych priorytetów jest dzielenie tej samej wartości i przynależność do jakiejś organizacji.
To dotyczy zasad ubioru, lojalności wobec zespołu w korporacji lub szefa z którym się pracuje. Wątpiłem w takie wartości jako nastolatek i wierzyłem, że powinien być inny sposób życia, życia w oparciu o indywidualne wartości. Jakkolwiek nie miałem konkretnego pomysłu jak praktycznie żyć w przyszłości, nie miałem też żadnej umiejętności, na której mógłbym polegać w przyszłym życiu.
To było w pewien zimowy dzień, zbliżałem się do dwudziestki i znalazłem ulotkę o szkole języka angielskiego. Być może dzięki mojemu instynktowi, zacząłem się tym interesować i wyraziłem wobec swoich rodziców swoje życzenie by zapisać się na kurs konwersacji po angielsku. Faktem jest, że mój szkolny nauczyciel chodził do tej samej szkoły i trochę o niej mówił na lekcjach. Mimo, że już dawno skończyłem liceum, jakoś pamiętałem o nim wspominającym tę szkołę. Wielu Japończyków, zwłaszcza wtedy, uczyło się angielskiego po to, by skończyć szkoły. Oceny były wystawiane na podstawie papierowych testów. Wypełnianie arkuszy testów poprawnymi odpowiedziami dotyczącymi angielskiej gramatyki oraz rozumienie tektów pisanych pozwalało ukończyć kursy angielskiego w wielu szkołach.

At Esplanadi, Helsinki ヘルシンキのエスプラナーディで
W Esplanadi, Helsinki

Christmas in Poland ポーランドのクリスマス Święta w Polsce

Poland is a Christian country and they celebrate Christmas. According to what I have heard they celebrate in a large number with relatives and family, and usually eat vegetable salad, beetroot soup with ear shaped dumplings, fried carp with dumplings followed by cakes and desserts. There are some more fish and other dishes depending on the family. Traditionally there should be 12 dishes（the number of apostles）, some hay under the table cloth and one extra table setting for an unexpected guest on the table. Polish attend church services at midnight, sing carols and share wafers and exchange wishes before starting the Christmas Eve Supper. I always have trouble expressing those wishes. In Poland the most important is 24th December.
It is a bit different in our family. My wife is vegan and we do not meet with many relatives, just her parents. Particularly Ajka is opposed to the power of the Catholic church abusing people economically and socially, so we do not visit a church. She is not Christian any more although she was baptized.As a vegan she does not cook carp neither does her mother. However, on the dinner table I did find something that looks like…fish meat. What do you think that was? Celery fish! Here is how she cook it:
Peel and boil a celery with some vegetable broth and soy sauce.
Cut it in half and slice when soft.
Wrap each slice with a piece of nori seaweed.
Mix ground flax seeds with some hot water, add spices for fish dishes
Cover the slices with the flax mixture and bread crumbs.
Fry on the oil until brown.
I like this celery fish with fake fish skin made with nori seaweed. It looks like yellowtail. For the desert we eat cake (but not a decoration cake) and kutia – a mixture of boiled wheat, honey/other syrup, poppy seeds, nuts, raisins, dates, figs etc. To me they are very unique Christmas foods as Japanese Christmas is commercial-oriented.
In Japan it was 70’s when they started “celebrating” Christmas. However Japan is not a Christian country so they don’t have what to celebrate for. Usually they enjoy having a dinner with loved ones, family, lovers or partners. They tend to eat chicken thigh and decoration cake. Sadly the habit of eating chicken was introduced when Kentucky Fried Chicken advertised with a false story saying that the authentic way to celebrate Christmas is to eat chicken. Thus please eat our fried chicken! However in reality turkey and ham is often consumed for Christmas in the US and not chicken. And it sounds odd why only American way is authentic…as there are a lot of other Christian countries.
Anyways, after dinner we enjoyed a card game Dixit. To play this game well, we need some skill to imagine and summarize in a few words what is shown in strange pictures on the cards. It is Ajka’s favourite game and we often play it on family meetings. We also exchanged gifts which were placed under the Christmas tree. My polish family likes to give a lot of items for gift. I feel a bit wired as it is delicacy for some Japanese typically living in metropolitan areas like Tokyo to give a few nice things. But I enjoyed what I received for the Christmas presents. My polish family express what they want for Christmas. So, some of those gifts were what I answered to their question, like winter indoor shoes. What else, there were a lot, Christmas ornaments, chocolates (a lot), paper Christmas napkins, and a bunch of magazines about European great artists of fine art. I like European fine artists like Rembrandt, so that magazines particularly attracted my attention.
So, after playing the card games we got back home without visiting a church and watched a film at home. How did you spent the Christmas Eve? Have a nice year end and New Year. Pa pa (this is a Polish way to say bye bye)!

ポーランドは、キリスト教国であり、クリスマスを祝います。聞くところによるとポーランド人は大勢の親戚と家族でクリスマスを祝うということです。そして、通常は野菜サラダ、耳の形をしたピエロギを入れたビートルートのスープ、ピエロギを添えたコイの揚げ物、そしてケーキです。家族によっては、さらに魚とその他の料理を加えます。12種類の料理（これは、キリストの使徒の数です）を出し、テーブルクロスの下に干し草を引き、不意の来客のためにさらにテーブルのセッティングをします。ポーランド人は真夜中に礼拝に出席し、クリスマスキャロルを歌い、ウェハースを分け合って願い事を言い合ってからクリスマスイブの夕食を食べます。この願い事をその場で言うのが本当に苦手です。ポーランドでは、12月24日が最も大切なクリスマスの日です。
私達の家族はこれとは少し異なります。私の妻はビーガンです。大勢の親戚とは合わず、彼女の両親と会うだけです。特に、アイカは人々を経済的、社会的に虐げるキリスト教の権力に反対しています。そういうことで、私たちは教会へは行きません。彼女はかつて洗礼を受けましたが、もはやキリスト教徒ではありません。ビーガンである彼女も彼女の母もコイの料理を作りません。とは言え、夕食のテーブルに魚の肉のようなものを見つけました。それは何だったのでしょうか？セロリで作った魚でした！これが彼女が作ったセロリの魚です：
セロリの皮をむき、野菜の煮汁と醤油を少し加えて茹でます。
セロリが柔らかくなったら二つに割り、薄切りにします。
薄切りにした各ピースを海苔でくるみます。
亜麻の粉末を量量のお湯と混ぜて魚料理用のスパイスを加えます。
セロリのピースを亜麻の粉末とパン粉でコーティングします。
キツネ色になるまで揚げます。
海苔を使った魚に似せたこのセロリフィッシュが好きです。なんか、ブリのように見えます。
デザートにケーキ（デコレーションケーキではありません）とクチア（茹でた小麦、ハチミツ、その他のシロップ、ケシの実、ナッツ、レーズン、デーツ、イチジクなどを混ぜたもの）を食べます。日本のクリスマスは商業的なので、自分にとってはとてもユニークなクリスマス料理です。
日本では、70年代からクリスマスの「お祝い」が始まりました。とは言え、日本はキリスト教国ではないので、祝う対象がありません。多くの場合、家族、大切な人、恋人やパートナーと夕食を楽しみます。良く食べるものは、鶏の腿肉とデコレーションケーキです。残念ながら、チキンを食べる習慣は、ケンタッキー・フライド・チキンがクリスマスを祝う正真正銘の方法は、チキンを食べることだというい誤った話で宣伝したことで始まったのです！しかし、実際、アメリカ（オーストラリアでも）で良く食されるのは、七面鳥とハムです。また、アメリカのスタイルが正真正銘であるというこもおかしいのではないでしょうか？キリスト教国は他にもたくさんあるのです。
話は変わり、夕食の後カードゲームのDixitを楽しみました。このゲームをうまくプレイするには、想像力とカードに描かれている変な絵を吸う単語で要約するスキルが必要です。Dixitは哀歌の大好きなゲームであり、家族で会う時には、よくDixitで遊びます。
それと、クリスマスツリーの下に置かれたプレゼントを交換しました。私のポーランドの家族はたくさんのプレゼントを贈るのが好きです。日本では、特に都会に住んでいる人は数少ない良いものを贈ることが素敵なプレゼントを贈る形だと思うので、ちょっと変な感じはします。でも、クリスマスにもらったものが気に入りました。あと、家族ではクリスマスに欲しいものを言います。ということで、いくつかのアイテムは、以前に欲しいと言ったものでした。他にもクリスマス飾り、チョコレート、クリスマスの紙ナプキン、ヨーロッパの絵画の巨匠と芸術についての一束の雑誌でした。自分はレンブラントのようなヨーロッパの芸術家が好きです。ということで、その雑誌が特に興味を引きました。
ゲームで遊んだ後、教会へは行かずに家に帰り、映画を見ました。クリスマスイブはどう過ごしましたか？良い年末年始を。Pa Pa（ポーランド語で「バイバイ」）

Boże Narodzenie w Polsce
Polska jest krajem chrześcijańskim i tutaj obchodzi się Boże Narodzenie. Zgodnie z tym, co usłyszałem Polacy obchodzą święta w dużych grupach bliższych i dalszych krewnych i zazwyczaj jedzą sałatkę jarzynową, barszcz z uszkami, pieczonego karpia z pierogami i ciasta oraz desery. Jest też parę dodatkowych rybnych i innych potraw w zależności od rodziny. Tradycyjnie na stole powinno być 12 potraw (liczba apostołów), trochę siana pod obrusem i jedno dodatkowe nakrycie dla niespodziewanego gościa. Polacy chodzą o północy do kościoła na mszę, śpiewają kolędy i dzielą się opłatkiem składając sobie życzenia przed rozpoczęciem wigilijnej kolacji. Zawsze mam problemy ze składaniem tych życzeń. W Polsce najważniejszy jest 24 grudnia.
W naszej rodzinie jest trochę inaczej. Moja żona jest weganką i nie spotykamy się z wieloma krewnymi, jedynie z jej rodzicami. Dodatkowo, Ajka jest przeciwna sile jaką ma kościół katolicki wykorzystujący ludzi ekonomicznie i socjalnie, więc ne chodzimy do kościoła. Ona nie jest już chrześcijanką, mimo, że była ochrzczona. Jako weganka nie przygotowuje karpia, jej mama też tego nie robi. Jakkolwiek, znalazłem na stole coś co wyglądało jak ryba. Co to było, jak sądzicie? Ryba z selera! Oto jak go przygotować:
Obierz i ugotuj selera w bulionie warzywnym i sosie sojowym.
Przekrój go na pół i pokroj w plasterki.
Owiń każdy plasterek w kawałek glonów nori.
Wymieszaj zmielone ziarna lnu z gorącą wodą.
Obtocz plasterki w tej miksturze i bułce tartej.
Piecz na patelni do zarumienienia.
Smakuje mi ta ryba z selera z jej fałszywą skórą z glonów nori. Wygląda jak seriola
Na deser jedliśmy ciasto (ale nie tort) i kutię – mieszankę gotowanej pszenicy, miodu lub innego syropu, maku, orzechów, rodzynek, daktyli itp. Dla mnie te dania są bardzo nietypowym jedzeniem świątecznym, jako, że japońskie Boże Narodzenie jest bardzo komercyjne.
W Japonii były lata 70te kiedy zaczęto “obchodzić” święta. Jakkolwiek, Japonia nie jest krajem chrześcijańskim, więc nie mają tam czego obchodzić. Zazwyczaj Japończycy jedzą kolację z osobami, które kochają, rodziną lub partnerami. Mają tendencję jeść udka kurczaka i tort. Smutne jest to, że zwyczaj jedzenia kurczaka został wprowadzony przez Kentucky Fried Chicken który w swojej reklamie użył fałszywej historii, że prawdziwym sposobem obchodzenia świąt jest jedzenie kurczaków. Dlatego, proszę, jedzcie nasze kurczaki! W rzeczywistości to indyki i szynka sa często konsumowane na święta w USA ( a także w Australii), nie kurczaki. I dziwnie jest to, dlaczego tylko amerykański sposób miałby być autentyczny skoro jest wiele innych chrześcijańskich krajów.
Po obiedzie graliśmy w grę Dixit. Aby w nią grać potrzebne są umiejętności wyobrażania sobie i podsumowywania w kilku słowach tego, co jest pokazane na dziwnych obrazkach z tych kart. Jest to Ajki ulubiona gra i często w nią gramy na spotkaniach rodzinnych.
Wymieniliśmy się także prezentami, które były umieszczone pod choinką. Moja polska rodzina lubi dawać dużo różnych rzeczy w prezencie na raz. Dla mnie jest to trochę dziwne, gdyż dla Japończyków, zwłaszcza żyjących w dużych metropoliach jak Tokio, subtelnie jest dać tylko parę miłych rzeczy. Ale podobało mi sie to, co dostałem w prezencie. Moja polska rodzina wyraża co chce dostać pod choinkę. Więc parę prezentów było takich, jak moja odpowiedź, na przykład zimowe kapcio-skarpetki do chodzenia po domu. Co jeszcze dostałem, to dużo ozdób swiątecznych, czekoladek (dużo!) papierowe świateczne serwetki i zestaw wkładów do segregatora o wielkich europejskich artystach. Lubię europejskich artysów, jak Rembrandt, więc te czasopisma szczególnie przyciągnęły moją uwagę.
Po grze poszliśmy do domu bez wizyty w kościele i w domu obejrzeliśmy film. Jak Wy spędziliście wigilię? Miłego Sylwestra i Nowego Roku. Pa pa (tak Polacy mówią “bye, bye”).

ポーランドからこんにちは Hello from Poland. Witam z Polski.

Hello, We are Ajka and Kei, a Polish wife and a Japanese husband and Kei is now writing. I would like to write about how we met and our life.

I have been living in Poland after 27 years in Japan (born and brought up there) and 18 years in Australia. I have long dreamed about living in Europe, though Poland is to me unlike those countries I have travelled since I was 20. And at the same time I feel as though my moving toward Europe has been destined in my life.

What I realize now looking back my childhood is that I enjoyed looking at geography text book. The pages I particularly paid attention was…North Sea coast or Eastern Europe. It is strange but I remember it clearly. I also liked World History classes and knew the name , Rembrandt and Rubens as a child. My another aspect was that I was not socialable and spent much time at home listening to the music my mother played (European classical music) or her sessions with her students as a singing teacher. My mother was a singing teacher and my father was a scientist in telecommunication. They both lived in Munich Germany in the 60‘for 1 year. My father took a business trip once a year and went to Europe or the US in many cases. I do remember seeing his photos in slide films. I particularly liked seeing night scenery or twilight of cities in Western countries

こんにちは、私たちの名前は、アイカとケイです。ポーランド人妻と日本人の夫の夫妻です。ケイが今、このブログを書いています。私の妻のアイカは、人生で結ばれた唯一のパートナーです。出会い方については、後でお伝えします。

ポーランドに今住んでいるのですが、生まれ育ったのは日本で、27年間生活した後オーストラリアへ渡り18年間住みました。実際に住んでいるポーランドは20歳から旅行してきたほかの国とは異なる国ですが、「ヨーロッパに住む」ということは長い間の夢でした。そして同時にヨーロッパへ移住するということが人生の宿命であるかのようにも感じていました。

今思えば、幼年期に地理の教科書を見て楽しんでいました。特に注意してみたページは、北海の沿岸や東ヨーロッパでした。変な話ですが、このことははっきりと覚えています。世界史の授業も好きで、子供の時にレンブラントとルーベンスという名前を知っていました。私のもう一つの側面は、社交的ではなく家にいることが多く母親がかける音楽（ヨーロッパのクラシック音楽）や学生に声楽を教えるのを聞いていました。私の母は声楽の教師で父は通信分野の科学者でした。父は、一年に一回仕事で多くの場合やアメリカに訪れました。父が取った写真をスライドで見たのを覚えています。特に好きだったのが夜景や夕暮れ時の景色の写真でした。

Cześć, jesteśmy Ajka i Kei, żona Polka i mąż Japończyk, który pisze te słowa. Chciałbym pisać o tym jak się poznaliśmy i o moim życiu.

Mieszkam obecnie w Polsce po 27 latach w Japonii (gdzie się urodziłem i wychowałem) i 18 latach w Australii. Przez długi czas marzyłem o życiu w Europie, aczkolwiek Polska jest dla mnie zupełnie inna niż te kraje, do których podróżowałem od 20 roku życia. Równocześnie czuję jakby przeprowadzka do Europy była moim przeznaczeniem.

Co teraz zauważam, patrząc w przeszłość na moje dzieciństwo, to że lubiłem oglądać książkę od geografii. Strony które szczególnie przyciągały moją uwagę to były… wybrzeże Morza Północnego lub Europa Wschodnia. Jest to dziwne, ale pamiętam to dokładnie. Lubiłem także lekcje z historii świata i znałem imię Rembrandta i Rubensa jako dziecko. Kolejną moją cechą było, że nie byłem towarzyski i spędzałem większość czasu w domu słuchając muzyki granej przez moją mamę (europejska muzyka klasyczna) lub jej lekcji z uczniami. Moja mama była nauczycielką muzyki, a ojciec naukowcem w telekomunikacji. Oboje mieszkali przez rok w Monachium, w Niemczech w latach sześćdziesiątych. Mój ojciec raz w roku podróżował biznesowo do Europy lub w wielu przypadkach do USA. Pamiętam oglądanie jego zdjęć lub slajdów. Szczególnie lubiłem patrzeć na nocną scenerię lub zachody słońca w miastach w zachodnich krajach.

This unforgettable photo was taken on the day following our encounter. On top of the Pomeranian Dukes’ Castle.

To niezapomniane zdjęcie było zrobione w dniu naszego pierwszego spotkania się. Na wieży Zamku Książąt Pomorskich.

この写真は、忘れもしない、出会った翌日に撮ったものです。シュチェチン城の塔の上で。

	2021年のクリスマスシーズン/The… on 日本、ポーランド、オーストラリアでのクリスマス、大晦日 Ch…
	ポーランドで起きた珍事～ポーランド語//… on ポーランドで起きた珍事〜お辞儀 //Funny things…
	bluemoment72 on ポーランドで起きた珍事～ポーランド語//Funny thin…
	norawg on ポーランドで起きた珍事～ポーランド語//Funny thin…
	bluemoment72 on 日本とポーランドの家族、風習の違い, The differe…