This is the third story which follows the first post
今回は、第3回目投稿の続きです。
To jest trzecia historia, kontynuująca pierwszy post.

The English school and speaking English there were enjoyable. An acquaintance at the university I studied at argued that English is just a tool of communication, but I felt some sense within me became awakened when using English. Speaking in English it was easy to express feelings and ideas compared with my language.　And that language suited to my way of thinking which is　sometimes too straightforward.  So to write this blog I first write in English then translate it into Japanese.
It was in 1993 when I took a short course to learn English further in London.　In fact I had been to London in 92, but I joined a tour and couldn’t see Rembrandt’s work. The tour guide’s answer to my complaint of not seeing them was “We recommend you to take a private trip”.    As that school I was going had international locations I could register such a course easily and they also organized accommodation.
My stay in London was fantastic, perhaps one of the best and significant times in my life. I had a lot of fun with the people at the similar age at the home stay house and the school. My home stay house was a B&B run by a British couple. They were very nice to me, so I kept going to London for 3  times to study during the time I was a university student, and a few more times for travelling. Other things that fascinated me was European fine arts, architecture and the city scenery. Compared with Tokyo’s night scenery, that of London looked to have been lighted up softly and gently.
During each lunch break of the English school I went to National Gallery of London, where the entrance is free, and had lunch sitting on the bench of Trafalgar square, and was a few minutes late for the afternoon class of the school. It was like a dream to visit such a famous museum everyday free of charge. I think I have become very much immerged into the world of art. And even I have had an urge to express myself the passion of the arts in some way. I took some photos while travelling but just for fun and no concrete purpose. So while wondering what I can express, I gradually forgot my wish to create art. I now take photographs as works, upload online and sell but then there was no such system to support artistic activities or even a digital camera.
During the time I was a university student,  as you might imagine,  I studied halfheartedly  and always thought of winter break. It was great not only knowing the name of “Rembrandt” but actually seeing it. So, I remember the fact that when in Japan when there was a Rembrandt exhibition I went there about 3 times and that I dressed a dark red brown (the color we often see in his paintings) jumper. In Europe, I didn’t only visited London but also Amsterdam, Rome, Brussels, Bruges, Paris and so on. The artists I particularly liked at that time was Rubens, Bruegel, Rembrandt and golden age painters, Pieter Jansz Saenredam and Michelangelo Merisi da Caravaggio . In fact I didn’t know the name of Saenredam but always stopped in front of his painting and enjoyed looking at it.  And I still love Dutch Golden Age paintings.  Though I still admire him and my photography has some influence from his style of art, during the early 2000 I travelled mainly to see his paintings.
It is true I was a student and came there not to live, through the instinct I felt  Europe can be more suitable place to live and strongly started wishing to live abroad in the future. And at the same time wished to leave Japan.    Particularly it was  comfortable and peaceful when walking down quiet narrow streets of old towns. As I have had established thought to live differently from average Japanese adults, the wishes to live abroad and leave Japan were  not a temporary urge but continued years to come in whatever situation I would come across.

英語学校とそこで英語を話すことは、楽しい経験でした。大学での知り合いは、英語はコミュニケーションの道具にすぎないと言い張っていましたが、英語を話す時には、心の中で何かが目覚めていました。英語で話すと、感じることやアイディアを表現しやすくなります。英語は時として率直過ぎる自分の考え方に合った言語でした。
ロンドンでのショートコースを取り、さらに英語を学ぶことにしたのは、1993年でした。92年に実はすでにツアーに参加してロンドンに行っていましたが、レンブラントの絵が見れず、ツアーガイドに抗議した時の彼の答えは「一人旅を勧める」ということだったのを覚えています。日本で通っていた英語学校には海外にも学校があり、簡単にショートコースに登録でき、学校で宿泊も手配してくれました。
ロンドンでの滞在は素晴らしいものでした。多分人生の中でも稀な素晴らしく有意義な時間だったのではと思います。ホームステイ先と学校で年齢が近い人たちと楽しみました。ホームステイ先の家はイギリス人の夫婦が運営していたB&Bで、とてもよくしてもらったので、英語の学習で大学時代の冬に3回ロンドンへ行き、あと数回ロンドンへ遊びに行きました。もう一つ魅了されたことは、ヨーロッパの芸術、建築、街の景観でした。東京の夜景と比較して、ロンドンの夜景は柔らかくやさしく照らされている印象を受けました。
英語学校での昼休みには、入館無料のロンドンナショナルギャラリーへ行き、トラファルガースクエアのベンチで昼食を食べ、学校の午後の授業には数分遅れました。毎日このような世界的に有名な美術館に無料で行けるなんて夢のようでした。美術の世界にかなり没頭していたと思います。そして、情熱を何かの形で表現する欲求に駆られました。旅行中に何枚か写真を撮りましたが、遊び心で撮り、特に目的はありませんでした。芸術への情熱で何か表現できるかと考えをめぐらしましたが、10年以上何もしないでいました。今では、カメラで作品として写真を撮り、インターネットにアップロードして販売しています。その頃は芸術表現を支援するシステムはなく、デジタルカメラさえもありませんでした。 大学時代は、想像される通り、勉強には実が入らず常に冬休みのことばかり考えていました。「レンブラント」という名前だけ知っているだけでなく実際に絵画を見たことは素晴らしいことでした。そして、日本でレンブラント展があった時に3回行き、(レンブラントの絵画によくみられる)暗いえんじ色のセーターを着ていたのを覚えています。ヨーロッパでは、ロンドンだけではなく、
学生としてロンドンに来て生活するために来たのではありませんでしたが、本能でヨーロッパが自分にとってより適した場所かも知れないと感じ、将来は住みたいという強い願望を持ち、同時に日本を離れたいと強く望みました。特にヨーロッパの旧市街の狭い道を歩いている時に落ち着いた安らかな気分になりました。平均的な日本の大人と異なる人生を生きたいという確固たる考えがあったため、海外移住とヨーロッパに住みたいという願望は一時的ではなくそれ以後何年にもわたりどんな状況に遭遇しても抱いていくことになります。

Szkoła angielskiego i mówienie po angielsku podobały mi się. Kolega z uniwersytetu, gdzie studiowałem kłócił się ze mną, że angielski jest tylko narzędziem komunikowania się, ale ja czułem, że coś się w mnie budziło kiedy używałem angielskiego. Mówienie po angielsku pozwalało łatwo wyrazić uczucia i idee w porównaniu do mojego języka. Ten język pasował do mojego sposobu myślenia, który czasami jest zbyt prostolinijny. Pisze ten blog najpierw po angielsku, a potem tłumaczę na japoński.
To było w 1993 roku kiedy zapisałem się na krótki kurs w Londynie aby kontynuować naukę angielskiego. Tak właściwie byłem w Londynie w 92, ale to była zorganizowana wycieczka i nie mogłem zobaczyć prac Rembrandta. Przewodnik, na moje narzekanie z tego powodu powiedział: “Radzimy Ci pojechać na wycieczkę na własną rękę”. Ponieważ szkoła, do której chodziłem, miała też oddziały międzynarodowe, mogłem łatwo zapisać się na kurs za granicą i zorganizowali oni dla mnie także zakwaterowanie.
Mój pobyt w Londynie był fantastyczny, być może był to jeden z najlepszych momentów w moim życiu. Dobrze się bawiłem z ludźmi w moim lub podobnym wieku w domu gdzie mieszkałem i w szkole. Moim domem był B&B prowadzony przez brytyjską parę. Byli oni bardzo mili dla mnie, więc kontynuowałem przyjazdy do Londynu trzy razy na naukę języka i kilka razy w celach turystycznych w czasie kiedy byłem studentem uniwersytetu. Inne rzeczy, które fascynowały mnie w Europie to była sztuka i architektura oraz miejskie scenerie. W porównaniu z widokami nocnego Tokio, Londyn wyglądał na oświetlony łagodnie i delikatnie.
W czasie każdej przerwy na lunch w szkole angielskiego chodziłem do Galerii Narodowej w Londynie, gdzie wstęp jest za darmo i jadłem lunch na ławce na placu Trafalgar przez co spóźniałem się na popołudniowe lekcje. To było jak sen móc odwiedzać takie słynne muzeum każdego dnia za darmo. Myślę, że zanurzyłem się wtedy bardzo w świat sztuki i nawet miałem nagłą potrzebę wyrażenia swojej fascynacji sztuką w jakiś sposób. Stopniowo zapomniałem o moim życzeniu by tworzyć sztukę. Teraz zarobkowo robię zdjęcia profesjonalnym aparatem, wgrywam je do Internetu i sprzedają, ale wtedy nie było takiego systemu wpierania działalności artystycznej ani nawet aparatów cyfrowych.
Jak możecie sobie wyobrazić, w czasie gdy byłem studentem uczyłem się na pół gwizdka i zawsze myślałem o przerwie zimowej. Było wspaniale nie tylko znać imię Rembrandta ale tekże zobaczyć jego dzieła. Pamiętam, że jak w Japonii była wystawa Rembrandta poszedłem na nią trzy razy i że chodziłem ubrany w bordowe swetry (kolor często widywany na jego obrazach). W Europie nie tylko odwiedziłem Londyn, ale także Amsterdam, Rzym, Brukselę, Brugię, Paryż itd. Artyści, jakich wtedy szczególnie lubiłem to Rubens, Bruegel, Rembrandt i malarze złotego wieku, Pieter Jansz Saenredam i Michelangelo Merisi da Caravaggio. Tak właściwie nie znałem imienia Saenredam ale zawsze się zatrzymywałem przed jego obrazami i cieszyłem się oglądaniem ich. Ciągle kocham Holenderskich Malarzy Złotego Wieku. Bądź co bądź, ciągle go podziwiam i w moich fotografiach jest wpływ jego stylu malowania, we wczesnych latach 2000 podróżowałem głównie aby oglądać jego obrazy.
Chociaż prawdą jest, że byłem studentem i jeździłem tam nie po to by tam mieszkać, instynktownie czułem, że Europa może być bardziej odpowiednim miejscem do życia i zacząłem silnie pragnąć aby mieszkać w przyszłości za granicą. I w tym samym czasie pragnąłem opuścić Japonię. W szczególności wygodnie i spokojnie się czułem kiedy szedłem wąskimi uliczkami starych miast. Jako, że miałem myśl, by żyć inaczej niż przeciętny dorosły Japończyk, pragnienia by mieszkać za granicą i opuścić Japonię nie były tymczasową potrzebą, ale trwały przez lata i doprowadziły do sytuacji w jakich się potem znajdowałem.

I take photos for both my stockphotos collection and my own collection. Today I would like to invite you to my stockphotos collections. Should you are interested to see my photos please click the photo below:

写真は、ストックフォトと自分自身のコレクションに撮っています。もし私の撮る写真にご興味がありましたら、下の写真をクリックしてください。

Robię zdjęcia zarówno dla stockphoto jak i do mojej własnej kolekcji. Dzisiaj chciałbym zaprosić Was do mojej kolekcji na stockphoto. Jeśli jesteście zainteresowani, kliknijcie w zdjęcie poniżej.