Month: December 2019

My background 生い立ちの話 Moja przeszłość（2）

This is the second story which follows the first post.
However, it is not correct to say that the experience in my childhood directly lead to who I am and how I live now. In fact I could not speak foreign language much till I turn my 20s. And my first trip oversea was when I was 12. I and my sister are very different. She is domestic and comfortable in Japan and reluctant to learn foreign languages or travel overseas, although we were brought up in the same family. Probably it is the nature of the  younger sibling to be curious about the surrounding or something unusual like things about foreign countries.    
English was not my skill as a teenager. But at that time I had an unusual hobby for a child in Japan. That was birdwatching. I liked and had a keen sense of small moving animals or their noises. I personally believe those were “hidden” elements of who I am. To live abroad and work as a translator we have to communicate in different languages and check errors in texts. Good concentration skills and a habit of spotting small things helps it a great deal.
Until 20s I lived my life in a completely different manner from now. I did not have a particular skill or something to achieve in my life. However, since I became a late teenager I have grown up feeling not wanting to become ordinary Japanese adults. They tend to live for their organization and work for long hours（whether they are productive or not）. There is a word in Japanese “shakaijin” that in short behave following corporate and social rules. Japan is a conservative and uniform society, so their one of the top priorities is to share the value of belonging to an organization. That includes dress code, loyalty to the corporate team or boss to work with. I doubted such value as a teenager and believed there should be different way to live and live based on individual value. However, I couldn’t have an idea of practically and specifically in what way to live in the future or did I have a skill to depend on in the future life.
It was on one winter day of the year I was to turn 20 when I found a flyer in the mailbox of an English language school. Perhaps because of my instinct,  I became interested in it and expressed my wish to take up an English conversation course to my parents. In fact my school teacher had been going to the same school and talked a little about it at the class. Though I had graduated from my high school, I had a memory of him referring to that school. Many Japanese particularly at that time completed English education for the sake of graduating schools. Assessments were conducted with paper test sheets. Just filling the test sheets with correct answers  related to English grammars or what you comprehend after reading paragraphs of writing we could complete English courses in many of the schools.

しかし、子供の頃の経験が直接自分という人間、今の生活と関わっているわけではありません。事実、20台になるまで外国語はあまり話せんでした。そして、初めての海外旅行は12歳の時でした。。とは言え、私と姉は同じ家庭で育ったものの、彼女は国内志向で日本にいるのが心地良く外国語の学習や海外旅行をしたがりません。多分身の周りや外国などの変わった事柄に好奇心を抱くのは、年少のきょうだいの性質なのでしょう。
英語は、10代の頃の自分のスキルではありませんでした。その頃は、日本の子供としては変わった趣味を持ていました。バードウォッチングです。小さな動物が好きで、そうした動物の動きや鳴き声を敏感に捉えていました。それが、個人的には「隠れた」自分の要素だと思います。海外で生活し翻訳者として働くには、異なる言語でコミュニケーションを取り文章中の誤りをチェックしなければなりません。集中力があり、小さなことに気を配る習慣があれば非常に助けになります。
20台になるまでの人生は、今とは全く違った形で進んでいました。特技も何か人生で達成したいこともありませんでした。とは言え、10代の終わりごろから、典型的な日本人の大人にはなりたくないという気持ちが芽生えていました。日本人の大人は組織のために生きて長時間働きます。
20歳になる年ある冬の日、郵便受けに英会話学校のチラシを見つけました。そ本能がそうさせたのかもしれませんが、そのチラシに興味を持ち、両親に英会話を始めたいと伝えました。実は、高校の先生が同じ学校へ通っており、授業中に少し話していました。私は既に高校を卒業していましたが、先生がその学校に言及したことを覚えていました。特にその頃の多くの日本人は、学校を卒業する目的で英語教育を終了していました。評価は記述テストで行われていました。記述式のテストに正しい回答を書き込むか数段落の文章を読んで理解したことを書くだけで多くの学校では英語の科目を修了できました。

To jest druga część historii z pierwszego postu.
Jakkolwiek, nie byłoby właściwie powiedzieć, że doświadczenia w moim dzieciństwie doprowadziły mnie do tego kim jestem obecnie i jak żyję teraz. Ja i moja siostra jesteśmy bardzo inni. Ona jest domowniczką i czuje się dobrze w Japonii, jest niechętna uczeniu się języków obcych i podróżom zagranicznym mimo, że wychowaliśmy się w tej samej rodzinie. Prawdopodobnie naturą młodszego rodzeństwa jest być ciekawym tego, co jest dookoła lub interesować się czymś tak nietypowym jak obce kraje.
Nie umiałem mówić po angielsku jako nastolatek. Ale w tym czasie miałem nietypowe hobby jak na dziecko w Japonii. Było nim obserwowanie ptaków. Miałem mocne wyczucie tych małych poruszających się zwierząt i ich śpiewu. Wierzę, że były to “ukryte” elementy tego, kim jestem. Aby mieszkać za granicą i pracować jako tłumacz trzeba komunikować się w różnych językach i sprawdzać błędy w tekstach. Umiejętność koncentracji i zwyczaj zauważania szczegółów bardzo w tym pomaga.
Aż do 20 roku życia żyłem zupełnie inaczej niż teraz. Nie miałem szczególnych umiejętności lub celu w życiu do osiągnięcia. Jednak od późnych lat nastoletnich poczułem, że nie chcę stać się zwykłym dorosłym Japończykiem. Mają oni tendencję by żyć dla swojej firmy i pracować przez wiele godzin (bez znaczenia czy są produktywni, czy nie). Jest takie słowo w japońskim – shakaijin – które oznacza podążanie za zasadami korporacji i społeczeństwa. Japończycy są społeczeństwem konserwatywnym i jednolitym, więc jednym z ich głównych priorytetów jest dzielenie tej samej wartości i przynależność do jakiejś organizacji. 
To dotyczy zasad ubioru, lojalności wobec zespołu w korporacji lub szefa z którym się pracuje. Wątpiłem w takie wartości jako nastolatek i wierzyłem, że powinien być inny sposób życia, życia w oparciu o indywidualne wartości. Jakkolwiek nie miałem konkretnego pomysłu jak praktycznie żyć w przyszłości, nie miałem też żadnej umiejętności, na której mógłbym polegać w przyszłym życiu.
To było w pewien zimowy dzień, zbliżałem się do dwudziestki i znalazłem ulotkę o szkole języka angielskiego. Być może dzięki mojemu instynktowi, zacząłem się tym interesować i wyraziłem wobec swoich rodziców swoje życzenie by zapisać się na kurs konwersacji po angielsku. Faktem jest, że mój szkolny nauczyciel chodził do tej samej szkoły i trochę o niej mówił na lekcjach. Mimo, że już dawno skończyłem liceum, jakoś pamiętałem o nim wspominającym tę szkołę. Wielu Japończyków, zwłaszcza wtedy, uczyło się angielskiego po to, by skończyć szkoły. Oceny były wystawiane na podstawie papierowych testów. Wypełnianie arkuszy testów poprawnymi odpowiedziami dotyczącymi angielskiej gramatyki oraz rozumienie tektów pisanych pozwalało ukończyć kursy angielskiego w wielu szkołach.

At Esplanadi, Helsinki ヘルシンキのエスプラナーディで
W Esplanadi, Helsinki

Christmas in Poland ポーランドのクリスマス Święta w Polsce

Poland is a Christian country and they celebrate Christmas. According to what I have heard they celebrate in a large number with relatives and family, and usually eat vegetable salad, beetroot soup with ear shaped dumplings, fried carp with dumplings followed by cakes and desserts. There are some more fish and other dishes depending on the family. Traditionally there should be 12 dishes（the number of apostles）, some hay under the table cloth and one extra table setting for an unexpected guest on the table.  Polish attend church services at midnight, sing carols and share wafers and exchange wishes before starting the Christmas Eve Supper. I always have trouble expressing those wishes. In Poland the most important is 24th December. 
It is a bit different in our family. My wife is vegan and we do not meet with many relatives, just her parents. Particularly Ajka is opposed to the power of the Catholic church abusing people economically and socially, so we do not visit a church. She is not Christian any more although she was baptized.As a vegan she does not cook carp neither does her mother. However, on the dinner table I did find something that looks like…fish meat. What do you think that was? Celery fish! Here is how she cook it:
Peel and boil a celery with some vegetable broth and soy sauce.
Cut it in half and slice when soft.
Wrap each slice with a piece of nori seaweed.
Mix ground flax seeds with some hot water, add spices for fish dishes
Cover the slices with the flax mixture and bread crumbs.
Fry on the oil until brown.
I like this celery fish with fake fish skin made with nori seaweed. It looks like yellowtail. For the desert we eat cake (but not a decoration cake) and kutia – a mixture of boiled wheat, honey/other syrup, poppy seeds, nuts, raisins, dates, figs etc. To me they are very unique Christmas foods as Japanese Christmas is commercial-oriented.
In Japan it was 70’s when they started “celebrating” Christmas. However Japan is not a Christian country so they don’t have what to celebrate for. Usually they enjoy having a dinner with loved ones, family, lovers or partners. They tend to eat chicken thigh and decoration cake. Sadly the habit of eating chicken was introduced when Kentucky Fried Chicken  advertised with a false story saying that the authentic way to celebrate Christmas is to eat chicken. Thus please eat our fried chicken! However in reality turkey and ham is often consumed for Christmas in the US and not chicken. And it sounds odd why only American way is authentic…as there are a lot of other Christian countries.
Anyways, after dinner we enjoyed a card game Dixit. To play this game well, we need some skill to imagine and summarize in a few words what is shown in strange pictures on the cards. It is Ajka’s favourite game and we often play it on family meetings. We also exchanged gifts which were placed under the Christmas tree. My polish family likes to give a lot of items for gift. I feel a bit wired as it is delicacy for some Japanese typically living in  metropolitan areas like Tokyo to give a few nice things. But I enjoyed what I received for the Christmas presents. My polish family express what they want for Christmas. So, some of those gifts were what I answered to their question, like winter indoor shoes. What else, there were a lot, Christmas ornaments, chocolates (a lot), paper Christmas napkins, and a bunch of magazines about European great artists of fine art. I like European fine artists like Rembrandt, so that magazines particularly attracted my attention.
So, after playing the card games we got back home without visiting a church and watched a film at home. How did you spent the Christmas Eve? Have a nice year end and New Year. Pa pa (this is a Polish way to say bye bye)!

ポーランドは、キリスト教国であり、クリスマスを祝います。聞くところによるとポーランド人は大勢の親戚と家族でクリスマスを祝うということです。そして、通常は野菜サラダ、耳の形をしたピエロギを入れたビートルートのスープ、ピエロギを添えたコイの揚げ物、そしてケーキです。家族によっては、さらに魚とその他の料理を加えます。12種類の料理（これは、キリストの使徒の数です）を出し、テーブルクロスの下に干し草を引き、不意の来客のためにさらにテーブルのセッティングをします。ポーランド人は真夜中に礼拝に出席し、クリスマスキャロルを歌い、ウェハースを分け合って願い事を言い合ってからクリスマスイブの夕食を食べます。この願い事をその場で言うのが本当に苦手です。ポーランドでは、12月24日が最も大切なクリスマスの日です。
私達の家族はこれとは少し異なります。私の妻はビーガンです。大勢の親戚とは合わず、彼女の両親と会うだけです。特に、アイカは人々を経済的、社会的に虐げるキリスト教の権力に反対しています。そういうことで、私たちは教会へは行きません。彼女はかつて洗礼を受けましたが、もはやキリスト教徒ではありません。ビーガンである彼女も彼女の母もコイの料理を作りません。とは言え、夕食のテーブルに魚の肉のようなものを見つけました。それは何だったのでしょうか？セロリで作った魚でした！これが彼女が作ったセロリの魚です：
セロリの皮をむき、野菜の煮汁と醤油を少し加えて茹でます。
セロリが柔らかくなったら二つに割り、薄切りにします。
薄切りにした各ピースを海苔でくるみます。
亜麻の粉末を量量のお湯と混ぜて魚料理用のスパイスを加えます。
セロリのピースを亜麻の粉末とパン粉でコーティングします。
キツネ色になるまで揚げます。
海苔を使った魚に似せたこのセロリフィッシュが好きです。なんか、ブリのように見えます。
デザートにケーキ（デコレーションケーキではありません）とクチア（茹でた小麦、ハチミツ、その他のシロップ、ケシの実、ナッツ、レーズン、デーツ、イチジクなどを混ぜたもの）を食べます。日本のクリスマスは商業的なので、自分にとってはとてもユニークなクリスマス料理です。
日本では、70年代からクリスマスの「お祝い」が始まりました。とは言え、日本はキリスト教国ではないので、祝う対象がありません。多くの場合、家族、大切な人、恋人やパートナーと夕食を楽しみます。良く食べるものは、鶏の腿肉とデコレーションケーキです。残念ながら、チキンを食べる習慣は、ケンタッキー・フライド・チキンがクリスマスを祝う正真正銘の方法は、チキンを食べることだというい誤った話で宣伝したことで始まったのです！しかし、実際、アメリカ（オーストラリアでも）で良く食されるのは、七面鳥とハムです。また、アメリカのスタイルが正真正銘であるというこもおかしいのではないでしょうか？キリスト教国は他にもたくさんあるのです。
話は変わり、夕食の後カードゲームのDixitを楽しみました。このゲームをうまくプレイするには、想像力とカードに描かれている変な絵を吸う単語で要約するスキルが必要です。Dixitは哀歌の大好きなゲームであり、家族で会う時には、よくDixitで遊びます。
それと、クリスマスツリーの下に置かれたプレゼントを交換しました。私のポーランドの家族はたくさんのプレゼントを贈るのが好きです。日本では、特に都会に住んでいる人は数少ない良いものを贈ることが素敵なプレゼントを贈る形だと思うので、ちょっと変な感じはします。でも、クリスマスにもらったものが気に入りました。あと、家族ではクリスマスに欲しいものを言います。ということで、いくつかのアイテムは、以前に欲しいと言ったものでした。他にもクリスマス飾り、チョコレート、クリスマスの紙ナプキン、ヨーロッパの絵画の巨匠と芸術についての一束の雑誌でした。自分はレンブラントのようなヨーロッパの芸術家が好きです。ということで、その雑誌が特に興味を引きました。
ゲームで遊んだ後、教会へは行かずに家に帰り、映画を見ました。クリスマスイブはどう過ごしましたか？ 良い年末年始を。Pa Pa（ポーランド語で「バイバイ」）

Boże Narodzenie w Polsce
Polska jest krajem chrześcijańskim i tutaj obchodzi się Boże Narodzenie. Zgodnie z tym, co usłyszałem Polacy obchodzą święta w dużych grupach bliższych i dalszych krewnych i zazwyczaj jedzą sałatkę jarzynową, barszcz z uszkami, pieczonego karpia z pierogami i ciasta oraz desery. Jest też parę dodatkowych rybnych i innych potraw w zależności od rodziny. Tradycyjnie na stole powinno być 12 potraw (liczba apostołów), trochę siana pod obrusem i jedno dodatkowe nakrycie dla niespodziewanego gościa. Polacy chodzą o północy do kościoła na mszę, śpiewają kolędy i dzielą się opłatkiem składając sobie życzenia przed rozpoczęciem wigilijnej kolacji. Zawsze mam problemy ze składaniem tych życzeń. W Polsce najważniejszy jest 24 grudnia.
W naszej rodzinie jest trochę inaczej. Moja żona jest weganką i nie spotykamy się z wieloma krewnymi, jedynie z jej rodzicami. Dodatkowo, Ajka jest przeciwna sile jaką ma kościół katolicki wykorzystujący ludzi ekonomicznie i socjalnie, więc ne chodzimy do kościoła. Ona nie jest już chrześcijanką, mimo, że była ochrzczona. Jako weganka nie przygotowuje karpia, jej mama też tego nie robi. Jakkolwiek, znalazłem na stole coś co wyglądało jak ryba. Co to było, jak sądzicie? Ryba z selera! Oto jak go przygotować:
Obierz i ugotuj selera w bulionie warzywnym i sosie sojowym.
Przekrój go na pół i pokroj w plasterki.
Owiń każdy plasterek w kawałek glonów nori.
Wymieszaj zmielone ziarna lnu z gorącą wodą.
Obtocz plasterki w tej miksturze i bułce tartej.
Piecz na patelni do zarumienienia.
Smakuje mi ta ryba z selera z jej fałszywą skórą z glonów nori. Wygląda jak seriola
Na deser jedliśmy ciasto (ale nie tort) i kutię – mieszankę gotowanej pszenicy, miodu lub innego syropu, maku, orzechów, rodzynek, daktyli itp. Dla mnie te dania są bardzo nietypowym jedzeniem świątecznym, jako, że japońskie Boże Narodzenie jest bardzo komercyjne.
W Japonii były lata 70te kiedy zaczęto “obchodzić” święta. Jakkolwiek, Japonia nie jest krajem chrześcijańskim, więc nie mają tam czego obchodzić. Zazwyczaj Japończycy jedzą kolację z osobami, które kochają, rodziną lub partnerami. Mają tendencję jeść udka kurczaka i tort. Smutne jest to, że zwyczaj jedzenia kurczaka został wprowadzony przez Kentucky Fried Chicken który w swojej reklamie użył fałszywej historii, że prawdziwym sposobem obchodzenia świąt jest jedzenie kurczaków. Dlatego, proszę, jedzcie nasze kurczaki! W rzeczywistości to indyki i szynka sa często konsumowane na święta w USA ( a także w Australii), nie kurczaki. I dziwnie jest to, dlaczego tylko amerykański sposób miałby być autentyczny skoro jest wiele innych chrześcijańskich krajów.
Po obiedzie graliśmy w grę Dixit. Aby w nią grać potrzebne są umiejętności wyobrażania sobie i podsumowywania w kilku słowach tego, co jest pokazane na dziwnych obrazkach z tych kart. Jest to Ajki ulubiona gra i często w nią gramy na spotkaniach rodzinnych.
Wymieniliśmy się także prezentami, które były umieszczone pod choinką. Moja polska rodzina lubi dawać dużo różnych rzeczy w prezencie na raz. Dla mnie jest to trochę dziwne, gdyż dla Japończyków, zwłaszcza żyjących w dużych metropoliach jak Tokio, subtelnie jest dać tylko parę miłych rzeczy. Ale podobało mi sie to, co dostałem w prezencie. Moja polska rodzina wyraża co chce dostać pod choinkę. Więc parę prezentów było takich, jak moja odpowiedź, na przykład zimowe kapcio-skarpetki do chodzenia po domu. Co jeszcze dostałem, to dużo ozdób swiątecznych, czekoladek (dużo!) papierowe świateczne serwetki i zestaw wkładów do segregatora o wielkich europejskich artystach. Lubię europejskich artysów, jak Rembrandt, więc te czasopisma szczególnie przyciągnęły moją uwagę.
Po grze poszliśmy do domu bez wizyty w kościele i w domu obejrzeliśmy film. Jak Wy spędziliście wigilię? Miłego Sylwestra i Nowego Roku. Pa pa (tak Polacy mówią “bye, bye”).

ポーランドからこんにちは Hello from Poland. Witam z Polski.

Hello, We are Ajka and Kei, a Polish wife and a Japanese husband and Kei is now writing. I would like to write about how we met and our life.

I have been living in Poland after 27 years in Japan (born and brought up there) and 18 years in Australia. I have long dreamed about living in Europe, though Poland is to me unlike those countries I have travelled since I was 20. And at the same time I feel as though my moving toward Europe has been destined in my life.

What I realize now looking back my childhood is that I enjoyed looking at geography text book. The pages I particularly paid attention was…North Sea coast or Eastern Europe. It is strange but I remember it clearly. I also liked World History classes and knew the name , Rembrandt and Rubens as a child. My another aspect was that I was not socialable and spent much time at home listening to the music my mother played (European classical music) or her sessions with her students as a singing teacher. My mother was a singing teacher and my father was a scientist in telecommunication. They both lived in Munich Germany in the 60‘for 1 year. My father took a business trip once a year and went to Europe or the US in many cases. I do remember seeing his photos in slide films. I particularly liked seeing night scenery or twilight of cities in Western countries

こんにちは、私たちの名前は、アイカとケイです。ポーランド人妻と日本人の夫の夫妻です。ケイが今、このブログを書いています。私の妻のアイカは、人生で結ばれた唯一のパートナーです。出会い方については、後でお伝えします。

ポーランドに今住んでいるのですが、生まれ育ったのは日本で、27年間生活した後オーストラリアへ渡り18年間住みました。実際に住んでいるポーランドは20歳から旅行してきたほかの国とは異なる国ですが、「ヨーロッパに住む」ということは長い間の夢でした。そして同時にヨーロッパへ移住するということが人生の宿命であるかのようにも感じていました。

今思えば、幼年期に地理の教科書を見て楽しんでいました。特に注意してみたページは、北海の沿岸や東ヨーロッパでした。変な話ですが、このことははっきりと覚えています。世界史の授業も好きで、子供の時にレンブラントとルーベンスという名前を知っていました。私のもう一つの側面は、社交的ではなく家にいることが多く母親がかける音楽（ヨーロッパのクラシック音楽）や学生に声楽を教えるのを聞いていました。私の母は声楽の教師で父は通信分野の科学者でした。父は、一年に一回仕事で多くの場合やアメリカに訪れました。父が取った写真をスライドで見たのを覚えています。特に好きだったのが夜景や夕暮れ時の景色の写真でした。

Cześć, jesteśmy Ajka i Kei, żona Polka i mąż Japończyk, który pisze te słowa. Chciałbym pisać o tym jak się poznaliśmy i o moim życiu.

Mieszkam obecnie w Polsce po 27 latach w Japonii (gdzie się urodziłem i wychowałem) i 18 latach w Australii. Przez długi czas marzyłem o życiu w Europie, aczkolwiek Polska jest dla mnie zupełnie inna niż te kraje, do których podróżowałem od 20 roku życia. Równocześnie czuję jakby przeprowadzka do Europy była moim przeznaczeniem.

Co teraz zauważam, patrząc w przeszłość na moje dzieciństwo, to że lubiłem oglądać książkę od geografii. Strony które szczególnie przyciągały  moją uwagę to były… wybrzeże Morza Północnego lub Europa Wschodnia. Jest to dziwne, ale pamiętam to dokładnie. Lubiłem także lekcje z historii świata i znałem imię Rembrandta i Rubensa jako dziecko. Kolejną moją cechą było, że nie byłem towarzyski i spędzałem większość czasu w domu słuchając muzyki granej przez moją mamę (europejska muzyka klasyczna) lub jej lekcji z uczniami. Moja mama była nauczycielką muzyki, a ojciec naukowcem w telekomunikacji. Oboje mieszkali przez rok w Monachium, w Niemczech w latach sześćdziesiątych. Mój ojciec raz w roku podróżował biznesowo do Europy lub w wielu przypadkach do USA. Pamiętam oglądanie jego zdjęć lub slajdów. Szczególnie lubiłem patrzeć na nocną scenerię lub zachody słońca w miastach w zachodnich krajach.

This unforgettable photo was taken on the day following our encounter.  On top of the  Pomeranian Dukes’ Castle.

To niezapomniane zdjęcie było zrobione w dniu naszego pierwszego spotkania się. Na wieży Zamku Książąt Pomorskich.

この写真は、忘れもしない、出会った翌日に撮ったものです。シュチェチン城の塔の上で。